Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ

ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ

Ο Χάρης Τσιόκας είναι πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και εκλέγονταν από το 1996 μέχρι το 2009 με συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ψήφων. Εξειδικεύεται σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών, όπου είναι και υπεύθυνος του Κοινοβουλευτικού Τομέα του ΠΑΣΟΚ, όπου είναι και εισηγητής σε όλα τα βασικά νομοσχέδια. Ως βουλευτής ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για θέματα Δημόσιας Διοίκησης & Δημόσιας Τάξης & Αυτοδιοίκησης.
ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ
πολιτικη ταυτοτητα και κεντροαριστερα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Όσο ο χρόνος των εκλογών έρχεται και πιο κοντά ,τόσο οι συζητήσεις για τις ανακατατάξεις που ενδέχεται να σηματοδοτήσουν , περισσεύουν!    Τελευταία  δε , επιχειρείται να παρουσιαστεί ως ρυθμιστής αυτών των εξελίξεων  ένας  χώρος με ταυτότητα λάστιχο στις επιδιώξεις των κατασκευαστών του!
Ο χώρος αυτός, από σκοπιμότητα, παρ ότι αδόκιμα, επικράτησε να ονομάζεται «κεντροαριστερά».

Πρόκειται για μόρφωμα που δεν υφίσταται ως περιεχόμενο πολιτικής ταυτότητας ,ούτε συναντάται ως επιστημονική διατύπωση,  γιατί ο προσδιορισμός  ενός πολιτικού σχήματος πρέπει να απαντά με αυτοτέλεια στο με ποιους και για ποιους αρθρώνει προγραμματικό λόγο διακυβέρνησης .

Είναι αλήθεια οτι ,το κέντρο και η αριστερά , ως κοινωνικός χώρος παραγωγικών, καινοτόμων ,μεσαίων, επιστημονικών,νεολαιίστικων στρωμάτων και εργαζομένων, στην διαχρονική τους διαδρομή βρέθηκαν παρά πολλές φορές σε πολιτικοκοινωνική συμπόρευση , γιατί στον πυρήνα των επιδιώξεων τους έχουν τον άνθρωπο με ανάπτυξη, τη δημοκρατία με δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη!

Δηλαδή η συμμαχία του κέντρου και της αριστεράς ,πολιτικά πλειοψήφησε στην Ελλάδα και την Ευρώπη , ως εναλλακτική κυβερνητική λύση στις επιδιώξεις του συντηρητισμού και του νεοφιλελευθερισμού!
Αντίθετα , ο νεοφιλελευθερισμός σχετιζόταν πάντοτε με την άνευ όρων οικονομική μεγέθυνση των δυνάμεων της κερδοσκοπίας και του παρασιτισμού , επιδιώξεις που θυσιάζουν την δημοκρατία .τον άνθρωπο ,τις παραγωγικές δυνάμεις και τη χώρα στην αχαλίνωτη αγορά!

Το ερώτημα λοιπόν είναι:
Τι σχέση μπορεί να έχουν οι δυνάμεις της σοσιαλιστικής αριστεράς & του κέντρου  στην Ελλάδα και την Ευρώπη , με «κεντροαριστερά μορφώματα» που εν δυνάμει ρέπουν στο να εξελιχθούν σε παρακολουθήματα, φορείς ανταγωνισμού μιας καλλίτερης διαχείρισης της πολιτικής που ήδη απορρίπτουν!
Σ’ αυτούς τους προβληματισμούς, δείχνει και στα δημοσκοπηκα ευρήματα να απαντά η κοινωνία , διατηρώντας αποστάσεις για όσους «από τα πάνω», χρησιμοποιούν την «κεντροαριστερά» ως «φερετζέ» για τη συνέχιση των ίδιων πολιτικών διαχείρισης της κρίσης!
Το κοινωνικο  πρόβλημα δεν είναι το περιτύλιγμα παρουσίασης ενός «νέου» πολιτικού μορφώματος αλλά αν οι ασκούμενες πολιτικές πρέπει να αλλάξουν!
Άλλωστε με τον ίδιο καθαρό τρόπο. «διασκεδάζεται» ως ανιστόρητο το διάγραμμα που προσδιορίζει τις δυνάμεις της σοσιαλιστικής αριστεράς και του κέντρου , ως χώρο που κινείται στο μέσον μιας υποτιθεμένης κλίμακας ,προσδιορίζοντας την «κεντροαριστερά τους» σαν αριστεροδεξιο «μπαλαντέρ» ανάμεσα σε δυο διαφορετικούς δρόμους !Και αυτό γιατί δεν υπάρχει πολιτικά και κοινωνικά πλειοψηφικός χώρος «ολίγον» αριστεροδεξιος !
Όταν μια χώρα διέρχεται κρίση τα κόμματα δεν πρέπει να συμπαρασύρονται προς τα κάτω αλλα.να γίνονται «εργαλεία» που δημιουργούν τους αναγκαίους όρους ώστε να ανοίγουν δρόμους ανάταξης!
Μ’ αυτή την έννοια  είναι ανιστόρητη η εκδοχή ότι η αλλαγή ονομασίας και όχι τα περιεχόμενα του πολιτικού σχεδίου εξόδου συνιστούν το πεδίο κοινωνικής-εκλογικής αναζήτησης!
Ιστορικά οι δυνάμεις της σοσιαλιστικής αριστεράς και του κέντρου , έγιναν κορμός μιας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας όταν:

–στην κλίμακα αριστερά- δεξιά , διεκδικήσαν καθαρά την πολιτική τους ταυτότητα με αυτοκριτική, περιεχόμενα εναλλακτικών πολίτικων , με τις δυνάμεις που διεκδικούν ανάπτυξη με δικαιοσύνη χωρις να θολώνουν την ιστορική διαδρομή τους .

—ταυτίζουν τη σωτηρία της χώρας μ αυτή των πολιτών,,,

—η σκληρή κριτική στην άλλη αριστερά δεν εχει τον χαρακτήρα του διμέτωπου , αλλά της πρόσκλησης για κοινές δράσεις-συμμαχίες αλλαγών υπέρ των πολλών .

–εξελίσσονται σε καταλύτη διαμόρφωσης μας εναλλακτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφιας διακυβέρνησης ,σ αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό!