Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017
ποιοσ φταιει για τισ ολιγωριεσ;

ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΛΙΓΩΡΙΕΣ;

του ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μια αναφορά του υπουργού Οικονομικών σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή για την κατάσταση των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, δημιούργησε γενικευμένη ανασφάλεια στους εργαζόμενους, και μάλλον προκάλεσε εφιαλτικές σκέψεις για το μέλλον και αρκετά ερωτηματικά.

Είπε ο υπουργός με αφορμή την καθυστέρηση της μισθοδοσίας της ΕΘΕΛ, ότι οι επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα δεν μπορεί να χρηματοδοτούνται διαρκώς από το κράτος, πρέπει να νοικοκυρέψουν τα οικονομικά τους και να παρουσιάζουν υγιείς ισολογισμούς. Με λίγα λόγια πρέπει να βρίσκουν τα χρήματα για να διασφαλίζουν μισθούς στο προσωπικό τους.

Κατ’ αρχήν δεν είναι δυνατόν να διαφωνήσει κανένας με την τοποθέτηση αυτή, αν όμως προερχόταν από κάποιον τρίτο και όχι από υπουργό της κυβέρνησης που ήδη διανύει τον ένατο μήνα του βίου της. Μάλιστα ο κ. Παπακωνσταντίνου προχώρησε και σε καταγγελία όπως την εισπράξαμε, ότι στον ΟΣΕ υπάρχουν μισθοί επτά και οκτώ χιλιάδων ευρώ. Δηλαδή μήνες μετά από την απόφαση του πρωθυπουργού να μπει πλαφόν στις αμοιβές στο δημόσιο τομέα, ο υπουργός Οικονομικών διαπιστώνει; ότι η απόφαση δεν εφαρμόζεται ή στην χειρότερη περίπτωση ήταν κενή περιεχομένου.

Δηλαδή οι διορισμένες διοικήσεις των ΔΕΚΟ είτε από ολιγωρία είτε από ανεπάρκεια είτε από απειρία, καταγγέλλονται ότι στην καλύτερη περίπτωση κινούνται με βραδείς ρυθμούς, απαράδεκτους για τις συνθήκες που επικρατούν στην οικονομία. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς εκείνο που ανιχνεύεται πίσω από τις δηλώσεις του υπουργού είναι ότι η κυβερνητική μηχανή όχι μόνο δεν έχει βρει τους ρυθμούς της, αλλά ακόμα χειρότερα ότι βρίσκεται σε κατάσταση γενικευμένης σύγχυσης.

Γιατί φυσικά όταν γίνονται αναφορές για δυσλειτουργίες σε κάποιες επιχειρήσεις του δημοσίου, που εποπτεύονται από κάποιο άλλο υπουργείο, στη συγκεκριμένη περίπτωση από το υπουργείο Μεταφορών, σίγουρα οι βολές κατευθύνονται και προς τον αρμόδιο υπουργό. Άρα επιβεβαιώνονται τα δημοσιεύματα που μιλούν για πρόβλημα διαφορετικών ταχυτήτων ανάμεσα στα υπουργεία ή ότι κάποιοι υπουργοί θεωρούν ότι ενώ αυτοί αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος, άλλοι αποφεύγουν να μπουν στη φωτιά.

Έστω πάντως και να μη συμβαίνει στην έκταση που παρουσιάζεται, όταν κορυφαίο στέλεχος του υπουργικού συμβουλίου, όπως είναι ο Γ. Παπακωνσταντίνου, κάνει τέτοιες δηλώσεις για ολιγωρίες σημαίνει ότι εμφανίστηκε η κορυφή του παγόβουνου. Όμως και πρέπει να το τονίσουμε αυτό, είναι μέγα λάθος να κινδυνολογεί ένα κυβερνητικό στέλεχος, με την απειλή ότι δεν θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι, αν οι φιλοκυβερνητικές διοικήσεις των ΔΕΚΟ, δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και να προσπαθεί με τον τρόπο αυτό να τις κινητοποιήσει.

Εκτός αν πίσω από τις δηλώσεις αυτές κρύβεται κάτι περισσότερο που υποπτεύονται πολλοί. Να ανοίξει ένας διάλογος για το αν πρέπει να εγγυάται το κράτος τη μισθοδοσία του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Ένας διάλογος ωστόσο, που αντί να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, ανοίξει απλώς τον ασκό του Αιόλου.