Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

Ο Γιάννης είναι δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία στα 30 του επειδή, όντας άεργος δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει (όχι ότι έκανε και το καλύτερο…)
Γεννήθηκε το ‘53 στο Δίστομο Βοιωτίας, σε μια άλλη Ελλάδα - στα 18 του αυτός και οι συνομήλικοί του στο χωριό, δεν φαντάζονταν ποτέ πως στη ζωή τους θα είχαν τα λεφτά να αγοράσουν ΙΧ. Όσο για τα νησιά τα ξέραν μόνο από το μάθημα της Γεωγραφίας, ενώ στη γειτονική του Αράχοβα τα μαγαζιά πουλούσαν χειροποίητα χαλιά στους τουρίστες των Δελφών. (μετέπειτα ήρθε ο Ανδρέας με τις επιδοτήσεις και τα δανεικά, το να οδηγείς "μπέμπα" έγινε …«λαϊκό δικαίωμα», ενώ η Αράχοβα έγινε η Μύκονος του χειμώνα και ο Παρνασσός γέμισε σαλέ...)
Εξ αυτού, θαρρεί πως είναι από τους λίγους Έλληνες που δεν ξαφνιάστηκαν με την οικονομική κρίση που ενέσκηψε...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
παρελαση …μικροπολιτικησ

ΠΑΡΕΛΑΣΗ …ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι παρελάσεις ξεκίνησαν σχεδόν από την αυγή του χρόνου. Από την εποχή που οι άνθρωποι δημιούργησαν όπλα για να υπερασπίσουν τον τόπο τους από την επέλαση των αλλοφύλων. Η παρέλαση ήταν αρχικά η επιθεώρηση των ενόπλων πολιτών από τους αρχηγούς τους, οι οποίοι ήλεγχαν τα όπλα, το ευσταλές, το αξιόμαχο των πολεμιστών.

Στην πάροδο του χρόνουμετεξελίχτηκαν σε επίδειξη δόξας ενώπιον του λαού μετά από νικηφόρες μάχες (π.χ. Αρχαία Ρώμη), συμβολίζοντας την ανίκητη δύναμη και την αποφασιστικότητα των στρατευμένων νιάτων για την υπεράσπιση της πατρίδας τους. Οι παρελάσεις τότε αντανακλούσαν τον τρόπο διεξαγωγής των πολέμων, όπου η σωματική ρώμη, η μαχητικότητα, η αυταπάρνηση, ο ηρωισμός, καθόριζε εν πολλοίς την έκβαση των πολέμων

Τον 20οαιώνα οι παρελάσεις παρέκλιναν των αιτιών που τις γέννησαν, απέκτησαν γιγαντισμό και έγιναν υπερθέαμα μαζικής δύναμης. Χρησιμοποιήθηκανκυρίως από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, προκειμένου να υπηρετήσουν την πολιτικώς κυρίαρχη ιδεολογία με την οποία έπρεπε να εμποτιστούν τα κοινωνικά σύνολα -για την ανωτερότητα του ναζισμού ο Χίτλερ, για την ανωτερότητα του νέου σοβιετικού ανθρώπου οι ερυθροί ηγέτες, για την ανωτερότητα του έθνους τα στρατοκρατικά καθεστώτα.

Στις υπόλοιπες χώρες συνεχίστηκαν περισσότερο ως παράδοση και ως απόδοση τιμής στη μνήμη εκείνων που έχασαν την ζωή τουςστα πεδία των μαχών για την ελευθερία της πατρίδας τους. Πάντα όμως μια παρέλαση εθνικής εορτής εκπέμπει την υπόσχεση αυταπάρνησης, την διαβεβαίωση αποφασιστικότητας για την υπεράσπισή της πατρίδας.

Φυσικά άλλαξαν οι καιροί, οι πόλεμοι δεν είναι πλέον υπόθεση σωματικής ρώμης, ηρωισμού, αντοχής στις κακουχίες, και οι παρελάσεις έχασαν την αίγλη τους. Η τεχνολογία προβάλει κυρίαρχη στην διεξαγωγή των σύγχρονων πολέμων. Παράλληλαενώ υπό την επήρειατων νεωτερικών ιδεών οι παρελάσεις ποινικοποιήθηκαν ως πομποί μιλιταριστικού πνεύματος στις κοινωνίες. Ιδιαίτερα οι – όντως παρωχημένες- μαθητικές παρελάσεις συγκέντρωσαν την έμπρακτη μήνι ενίων προοδευτικών. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης για παράδειγμα, στην Θεσσαλονίκη προ ολίγων ετών, θέλησε με συντρόφους του απαιτητικά να διακόψει μαθητική παρέλαση, γιατί δήθεν στρατιωτικοποιεί τους μαθητές (οι οποίοι μάλλον ως βαρετό πανηγυράκι το βλέπουν). Ο ομόλογός του Π. Λαφαζάνης σε παρέλαση της Αθήνας προσπάθησε να παρελάσει ομού μετά απεργών. Τη επόμενη χρονιά φορά ακολούθησε το ΠΑΜΕ με το ίδιο αίτημα, μην χάσει σε αγωνιστικότητα(ως γνωστόν γιαυτάπολέμησαν εκείνοι του ’21! ).

Ωσπου ήρθε το μνημόνιο και οι παρελάσεις καταργήθηκαν, για οικονομικούς και συμβολικούς λόγους. Την ίδια εποχή οι επίσημοι αντιμετώπιζαν την επιθετικότητα ακραίων οργανωμένων ομάδων ( χαρακτηριστικά ήταν τα παραδείγματα της αποχώρησης του προέδρου της Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και η Ρόδος όπου οι επίσημοι προπηλακίστηκαν αγρίως, ενώ ένα κύμα επιθετικότητας εξαπλώθηκε σε επαρχιακές πρωτεύουσες).

Η κατάργηση τότε έγινε από λάθος λόγους. Οι παρελάσεις αν έπρεπε να καταργηθούν, ακόμη και ολοσχερώς, θα έπρεπε να καταργηθούν μετά από διάλογο, επειδή στην κοινωνία θα είχε ωριμάσει – αν είχε-η επίγνωση για το άσκοπο της ύπαρξής τους, και όχι υπό το πρόσχημα των ευτελών λόγων που εφηύρε η τότε ηγεσία. Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή, η παρέλαση του 2009 στη Θεσσαλονίκη κόστισε 430.000 και στην Αθήνα της 25ης Μαρτίου 840.000,. ποσά δηλαδήμηδαμινά ακόμη και για την πτωχευμένη Ελλάδα -σ.σ. να υπενθυμίσουμε ότι στρατιωτικές παρελάσεις ακόμη και σήμερα γίνονται σε περισσότερες από 100 χώρες του πλανήτη – και σε κάποιες του δυτικού κόσμου, τον οποίο επικαλούνται οι επικριτές τους (Λονδίνο,Παρίσι, Αγκυρα, Βιέννη, Μαδρίτη, Σόφια, Μόσχα).

Οπως για λάθους λόγους καταργήθηκαν, έτσι και για λάθος λόγους επανακάμπτουν. Η αναβίωση της παρέλασης στην πρωτινή της μορφή, αφενός ταιριάζει στις ιδεολογικές συντεταγμένες του πρωθυπουργού, αφετέρου αποτελεί και μια ευγενική προσφορά προς εκείνους εκ των οπαδών της Ν.Δ.οι οποίοι αποσκίρτησαν ελκόμενοι από την πρωτόγονη εθνικοφροσύνη της Χ.Α.,προκειμένου αυτοί να δελεαστούν από την εθνικόφρονα χειρονομία και να επανακάμψουν!

Η αναβίωση αυτή δεν υπηρετεί την κυρίαρχη ιδεολογία αλλά την μικροπολιτική!