Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου είναι συγγραφέας.
ο κυκλοσ τησ  αεναησ προεδρολογιασ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΑΕΝΑΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΛΟΓΙΑΣ

Μπορεί κυβερνητικά στελέχη αλλά και στελέχη της αντιπολίτευσης να αποκηρύσσουν την ονοματολογία για την υποψηφιότητα του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας, ωστόσο οι διαρροές που είδαν το φως της δημοσιότητας στον τύπο, κυρίως για το πρόσωπο του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη, προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις, αλλά και έντονη σεναριολογία. Κατ’ αρχήν στο ερώτημα αν είναι εφικτό να εκλεγεί Πρόεδρος από την υπάρχουσα βουλή, η απάντηση θεωρητικά είναι ναι, όχι επειδή έχουν δηλώσει 180 βουλευτές ότι θα ψηφίσουν τον προτεινόμενο υποψήφιο, αλλά επειδή δεν υπάρχουν απέναντι οι 120 που θα μπορούσαν να μπλοκάρουν την εκλογή.

Επίσης το όνομα του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, έχει πολλές φορές ακουστεί για τη θέση του πρώτου πολίτη της χώρας, καθώς θεωρείται πως το πρόσωπό του μπορεί να επιτύχει ευρύτερες συναινέσεις στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού μωσαϊκού που αποτελεί τη σημερινή βουλή. Ωστόσο το γεγονός να δοθεί αυτή τη στιγμή έστω και ως διαρροή, στη δημοσιότητα αυτή η «πρόθεση» της κυβέρνησης, με δεδομένο ότι εκ παραδόσεως οι προτάσεις των κυβερνήσεων παλαιότερα καλύπτονταν από απόλυτη μυστικότητα, προκάλεσε πολλές και διαφορετικές ερμηνείες.

Η πρώτη ήταν πως η κυβέρνηση, θέλησε να ανιχνεύσει προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας να προκαλέσει κραδασμούς στο εσωτερικό του, με δεδομένες τις πολιτικές και προσωπικές σχέσεις του κ. Κουβέλη με πολλά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μια άλλη εκδοχή θεωρεί πιθανόν να άνοιξε ο κύκλος της προεδρολογίας, κυρίως για να πιεστούν οι ανεξάρτητοι βουλευτές να ανοίξουν τα χαρτιά τους, κυρίως εκείνοι που αμφιταλαντεύονται. Άλλοι θεωρούν πως η κυβέρνηση δίνοντας ένα όνομα τόσο νωρίς, στην πραγματικότητα ήθελε να το κάψει για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους, ακολουθώντας την πεπατημένη που θέλει να καίγονται οι υποψηφιότητες που ανακοινώνονται νωρίς.

Αυτό ήδη έχει αρχίσει να λειτουργεί καθώς οι αντιδράσεις από το εσωτερικό της ΔΗΜΑΡ ήταν διχασμένες, όπως του Σ. Λυκούδη που ήταν θετικός απέναντι σε ενδεχόμενη υποψηφιότητα και του Γ. Πανούση που ήταν αρνητικός.

Αλλά και στην κυβερνητική πλευρά πυροδοτήθηκαν αντιδράσεις μετά την πρώτη έκπληξη, όπως του Μ. Βορίδη που εξέφρασε την προτίμησή του ο υποψήφιος πρόεδρος να προέρχεται από την κεντροδεξιά και του Α. Ψυχάρη που πρότεινε τον πρόεδρο της βουλής Ε. Μεϊμαράκη, υπενθυμίζοντας ότι είχε εκλεγεί στη θέση του με ευρύτατη πλειοψηφία.

Πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει, με τη γνωστή τακτική του Πόντιου Πιλάτου ότι δεν θα προτείνει πρόεδρο προκειμένου να προκληθούν εκλογές για να φύγει «η καταστροφική πολιτική λιτότητας». Στην πραγματικότητα δεν θέλει να φανεί απέναντι στους οπαδούς του ότι διευκολύνει την κυβέρνηση, καθώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να είχαν αντίρρηση σε οποιαδήποτε πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Άρα είτε συγκεντρώνονται  οι 180, κάτι που η κυβέρνηση θεωρεί εφικτό, καθώς ποντάρει στο γεγονός ότι αν γίνουν εθνικές εκλογές, ελάχιστοι από τους σημερινούς βουλευτές, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, θα είναι και στην επόμενη βουλή, και συνεχίζεται η ίδια πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής. Είτε, αφού ανιχνευτούν προθέσεις και δε βγαίνουν τα κουκιά, δεν αποκλείεται να έχουμε εκλογικό αιφνιδιασμό με επαναληπτικές αναμετρήσεις νωρίτερα από την εκλογή προέδρου.