Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017
οι «παριεσ» τησ ευρωπησ επιστρεφουν σπιτι…

ΟΙ «ΠΑΡΙΕΣ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΠΙΤΙ…

του ΝΙΚΟΛΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

Η απαρχή ήταν τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν μετά από τον θάνατο του Luigi, στο κατά τα άλλα ήσυχο και γραφικό χωριουδάκι Saint Aignan, της γαλλικής Βρετάνης. Ο νεαρός Ρομά βρήκε το θάνατο από πυρά αστυνομικών, όταν το όχημα στο οποίο επέβαινε παραβίασε βίαια μπλόκο της αστυνομίας.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα. Η οργή που αισθάνθηκε η κοινότητα των Ρομά της περιοχής, όχι μόνο για τον χαμό του Luigi αλλά και για την γενικότερη αντιμετώπιση που υφίσταται από την τοπική κοινωνία και τους τοπικούς εκπεφραστές του νόμου, ώθησε ορισμένα μέλη της στο να επιτεθούν  στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής (ορισμένες πηγές κάνουν λόγο και για επίθεση με όπλα) και να καταστρέψουν περιουσίες.

Εντούτοις, το συμβάν έλαβε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, δίνοντας την αφορμή για μία σειρά κυβερνητικών παρεμβάσεων σε σχέση με τους Ρομά, σε όλη την γαλλική επικράτεια. Η συγκυρία λειτούργησε σαν «πολιτικό παράθυρο» για το Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος 20 μήνες πριν από την έναρξη της επίσημης προεκλογικής περιόδου, άδραξε την ευκαιρία να συσπειρώσει την συντηρητική δεξαμενή ψήφων του, με αυτό που ξέρει να προβάλει καλύτερα απ’ όλα. Την ασφάλεια «της Γαλλίας που σηκώνεται νωρίς το πρωί».

Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος και διάφοροι υπουργοί του υπερθεμάτιζαν επί μία εβδομάδα, στα μέσα ενημέρωσης, την «αμείλικτη στάση» της πολιτείας στο θέμα των Ρομά, απειλώντας την κοινότητά τους με μαζικούς διωγμούς και απελάσεις, εγκαλώντας το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ζητώντας επισήμως από την Ρουμανία, να συμβάλει στον επαναπατρισμό (!;) των Ρομά, μη γνωρίζοντας προφανώς ότι οι Ρομά βρίσκονται στην Γαλλία εδώ και αιώνες.

Βέβαια λίγη συζήτηση έγινε σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των Ρομά και τις διακρίσεις που υφίστανται οι τελευταίοι από την γαλλική πολιτεία. Με ποσοστά αναλφαβητισμού και ανεργίας που ξεπερνούν το 50% και με την απουσία στοιχειωδών δομών, όπως η πρόσβαση σε πόσιμο νερό, οι καταυλισμοί των Ρομά σε όλη την γαλλική επικράτεια παρουσιάζουν ένα αξιοθρήνητο θέαμα.

Η απουσία πολιτικών ενσωμάτωσης και προστασίας των ανθρώπων που κατοικούν τους καταυλισμούς, τους καθιστά μονίμως ευάλωτους στο οργανωμένο έγκλημα, που λυμαίνεται την ανθρώπινη εξαθλίωση. Τα ποσοστά εμπορίας ανθρώπων και σεξουαλικής εκμετάλλευσης νεαρών αγοριών και κοριτσιών Ρομά είναι κραυγαλέα δυσανάλογα με το ποσοστό τους επί του συνολικού πληθυσμού. Η ενδοοικογενειακή βία επίσης. Οι ασθένειες που εντοπίζονται λόγω της απουσίας κάθε είδους υποδομών υγιεινής στους καταυλισμούς Ρομά, φωτογραφίζουν τριτοκοσμικές συνθήκες ζωής. Το προσδόκιμο ζωής των Ρομά δε, είναι αισθητά χαμηλότερο από το αντίστοιχο των υπολοίπων Γάλλων πολιτών.

Αντίστοιχη κατάσταση συναντά κανείς σε όλες τις «πολιτισμένες» ευρωπαϊκές χώρες. Οι Ρομά, οι Τσιγγάνοι και οι άλλες κοινότητες, που ζουν επί χρόνια αρκετές ταχύτητες πίσω από τους υπόλοιπους ευρωπαίους πολίτες, αποτελούν συχνότατα αντικείμενο δαιμονοποίησης από τα ευρωπαϊκά κράτη και τις κυβερνήσεις τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δε, ως «πολιτικός νάνος» φαίνεται να μην αντιδρά σε αυτή την συνεχιζόμενη πολιτική των διακρίσεων, επικροτώντας την «επανεγκατάσταση» των Ρομά στην Ρουμανία και την Βουλγαρία. Οι «παρίες» της Ευρώπης επιστρέφουν σπίτι…