Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017
ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Δημήτρης είναι φοιτητής. Σπουδάζει πολιτικές επιστήμες στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
«μπαλτακοι και μπαλταδακια»

«ΜΠΑΛΤΑΚΟΙ ΚΑΙ ΜΠΑΛΤΑΔΑΚΙΑ»

Τον θυμάστε τον κύριο που καθόταν πίσω από τον πρωθυπουργό, μόλις προχτές κατά τη διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του πολυνομοσχεδίου των 209 σελίδων, περιορισμένων σε 2 άρθρα, τα οποία αφορούσαν θέματα όπως το ζύγι στο ψωμί, την πλήρη απελευθέρωση διακίνησης φαρμάκων, την αλλαγή του τρόπου αύξησης των μετοχικών κεφαλαίων των τραπεζών, με την μετατροπή του ρόλου του ΤΑΙΠΕΔ, δεδομένης της επικείμενης αναγκαίας αύξησης του κεφαλαίου της EUROBANK.

Το όνομά του είναι Τάκης Μπαλτάκος, είναι ο ίδιος που με υπερβάλλοντα ζήλο είχε υποστηρίξει την αντικομουνιστική του φύση και θέση σε ραδιοφωνική εκπομπή. Και ενώ είχαμε αρχίσει και αυτό να το συνηθίζουμε, όπως τα δεκάδες φασιστικά παραληρήματα εντός και εκτός της Βουλής καθώς και άλλες πρωτοτυπίες της καπιταλιστικής μας εποχής, όπως το όχι του Παπανδρέου για το άρθρο 2 (για τις τράπεζες) που άφησε εμβρόντητους τους ομοϊδεάτες του στο υπό διάλυση ΠΑΣΟΚ, μετασχηματισμένο σε ΕΛΙΑ.

Ξαφνικά, διακινείται ένα βίντεο το οποίο ελήφθη από τους χώρους του Κοινοβουλίου και συγκεκριμένα από τα γραφεία της Χρυσής αυγής, στα οποία βρέθηκαν τελείως συμπτωματικά και τυχαία όπως δήλωσε ο παραιτηθείς στενός συνεργάτης του Σαμαρά και πρώην γενικός γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης. Ο Μπαλτάκος συνέχισε λέγοντας, ότι η πιεστική συζήτηση που διεξήχθη αποτέλεσε προσπάθεια του ίδιου να απαλλαχθεί από τις κατηγορίες περί κυβερνητικής συνωμοσίας για τις συλλήψεις και διώξεις των βουλευτών και μελών της Χρυσής Αυγής.

 Το βίντεο που σαφώς διαμορφώθηκε σε γνώση και επιδίωξη του δεύτερου ομιλητή, του Κασιδιάρη, αποτέλεσε ξεμπρόστιασμα της κυβέρνησης για την αγαστή συγγένεια που διατηρεί με το ομόδελφο τμήμα της, αυτό της ΧΑ και έγειρε δικαιολογημένα την ταχύτατη αντίδραση του υιού Μπαλτάκου, υπηρετούντος στο Λιμενικό Σώμα, ο οποίος όρμησε στη Βουλή να υπερασπιστεί με σθένος και ανδρεία τον πατέρα του.

Ο Μπαλτάκος δεν είχε καμία θεσμική αρμοδιότητα, πόσο μάλλον υποχρέωση, να συνομιλεί ιδιωτικά με βουλευτές ή να λαμβάνει ρόλο εκπροσώπου της κυβέρνησης. Η παρουσία του Μπαλτάκου και η δημοσιευθείσα συζήτηση ήρθε μετά από προφανή συμφωνία ή ενδεχομένως και εντολή του ίδιου του πρωθυπουργού, θέλοντας να δείξει το θαυμασμό και την επιβράβευση της κυβέρνησής του προς «τους έντιμους αγωνιστές» του παρακράτους.

Ναι, είναι το ίδιο παρακράτος με αυτό που δολοφόνησε το Μάη του 63 τον Λαμπράκη, με αυτό που οργάνωνε επιθέσεις λευκής τρομοκρατίας, ακόμη και στα «όμορφα» χρόνια της μεταπολίτευσης, τότε δηλαδή, που οι φασίστες είχαν ξεσαλώσει με την ανοχή του κράτους και είχαν σημειώσει ρεκόρ επιθέσεων και βομβαρδισμών σε χώρους συγκέντρωσης μη αντικομουνιστών, δηλαδή αριστερών (όπως οι επιθέσεις στα γραφεία του ΚΚΕ, του ΚΚΕεσ., σε κινηματογράφους κ.α.).

Ωστόσο όλα αυτά μπορεί να είναι και ένα κομμουνιστικό παραλήρημα, με σκοπό να ξεχάσει ο λαός τις ευθύνες της αριστεράς όλα αυτά τα χρόνια, θα μπορούσαν να σχολιάσουν ορισμένοι καλοπροαίρετοι δημοκράτες που σιχαίνονται τα δύο άκρα. Για αυτούς λοιπόν, θυμίζω δεκάδες εκφράσεις συμπάθειας προς τη Χρυσή Αυγή ( όπως ο κ. Πολύδωρας, ο Ψωμιάδης, ο Τζιτζικώστας κ.α.) ή ακόμη και κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές με φασιστικό παρελθόν που τώρα έχει ξεπλυθεί από την αστική δημοκρατία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο αξιολάτρευτος υπουργός Υγείας που εκτός του ότι έχει διαλύσει το χώρο που του δώσανε να διαχειριστεί, όντας συνεπής με την κυβερνητική πολιτική, σιχαίνεται τους κομμουνιστές (σε τηλεοπτική δήλωσή του στον Ενικό). Ο Γεωργιάδης, ο άκρως δημοκράτης και πολέμιος των εχθρών της δημοκρατίας, δηλαδή των κομμουνιστών, το 2006 ήταν συνυποψήφιος με τον άλλον αντικομουνιστή και νυν υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη της ΧΑ, Παναγιώταρο. Για να μην αναφερθεί για πολλοστή φορά η λατρεία του στα άκρως δημοκρατικά βιβλία του κύριου Πλεύρη (ο γιος του είναι βουλευτής της ΝΔ), για τα οποία δεν είδα κανένα βιβλιοπωλείο να εκδίδει ανακοίνωση καταδίκης του περιεχομένου τους (προς αποφυγή παρεξηγήσεων: όπως πολύ σωστά έπραξαν στην περίπτωση των βιβλίων του Κουφοντίνα).

 Άρα δικαιολογημένα, στοχάζεται «τουιτάροντας» η θαυμαστή για το εκπαιδευτικό της έργο με σκοπό τη διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πρώην υπουργός της Άννα Διαμαντοπούλου, σχετικά με το ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Να της θυμίσω γιατί μάλλον έχει κοντή μνήμη ότι από το 1974 όπου και αποκαταστάθηκε η αστική ευρωπαϊκή δημοκρατία μέχρι και σήμερα το κόμμα της κυβερνούσε και κυβερνά μαζί με το έτερο κόμμα της ΝΔ.

Επομένως επεκτείνοντας την απορία της για το ποιος επιτρέπει να κυβερνά το φασιστικό παρακράτος, νομίζω ότι προτιμότερο είναι να ψάξει την απάντηση στους συνεργάτες και συντρόφους της που στηρίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά και εξέθρεψαν όλα αυτά τα ναζιστικά φαινόμενα. Και για να μην κουράζεται να αναζητά, δεξιά και άκροδεξια να της πω ότι είναι ο καπιταλισμός υπουργέ μου που τα δημιούργησε, όπως παλιά έτσι και σήμερα. Το απόστημα του φασισμού είναι ζωτικής σημασίας για το σύστημα που υπηρετούσατε και υπηρετείτε.

Για μας που δεν το υπηρετούμε, αλλά ούτε το επιθυμούμε, το παραπάνω γεγονός αποτελεί όχι απλώς ένδειξη αλλά απόδειξη του βρώμικου ρόλου της άρχουσας τάξης και της ανηθικότητας του κεφαλαίου να κατρακυλά στον υπόκοσμο του ναζισμού για να πετύχει το σκοπό της. Στο χέρι μας και στη σκέψη μας βρίσκεται η αλλαγή, με αφετηρία τις εκλογές και με τερματισμό την άλλη κοινωνία, το διαφορετικό από την πραγματική σιχαμάρα και βρωμιά των συμφερόντων ορισμένων κύκλων, εγχωρίων και διεθνών. Όσο εντείνονται οι πιέσεις, όσο πληθαίνουν τα νέα μέτρα, τόσο αναζωπυρώνεται η ανάγκη για επιβίωση, για αξιοπρέπεια, για ζωή, για ελευθερία και φυσικά προϋπόθεση όλων αυτών η λαϊκή συμμαχία και ο κοινός αγώνας για την ανατροπή.