Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Ο Δημήτρης είναι δικηγόρος, μέλος της Συνοδικής Επιτροπής “Δικαιοσύνη και Ειρήνη“ της Καθολικής Εκκλησίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ
μικρα δικαστικα…

ΜΙΚΡΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ…

1. Στα Ειρηνοδικεία η συζήτηση των αιτήσεων υπερχρεωμένων νοικοκυριών ( νόμος Κατσέλη ) γίνεται μετά από 5-7 έτη, ανέφερε προχθές η Πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Αρεοπαγίτης κα Θάνου. Θα περίμενε όμως κανείς να γνωρίζει ότι η πραγματικότητα είναι ακόμα μεγαλύτερη και αγγίζει τα 9-10 έτη ( Ειρηνοδικεία Χαλανδρίου, Αμαρουσίου, Νέας Ιωνίας… )

Υπάρχει αύξηση των υποθέσεων που χρεώνονται ανά Δικαστή και Δικάσιμο, ανέφερε επίσης. Απόλυτα σωστό. Ποια είναι όμως η αντίδραση της Ενωσης για την ποινικοποίηση τόσων και τόσων ζητημάτων που θα έπρεπε να λύνονται με διοικητικά μέτρα ή πρόστιμα ? Δε χρειάζεται να είναι κανείς δικαστής ή δικηγόρος για να γνωρίζει ότι οι περισσότερες ποινικές υποθέσεις  ( και βαριές ποινές ) αφορούν πλέον οφειλές προς το κράτος ( Εφορίες ή Ασφαλιστικά Ταμεία ). Ούτε ότι πολλές αστικές υποθέσεις εγκαταλείπονται γιατί οι πολίτες δεν έχουν χρήματα για δικαστικά παράβολα και έξοδα…

2. Δεν είναι μόνο οι “ επώνυμοι ” που συλλαμβάνονται λόγω οφειλών. Εκατοντάδες πολίτες, πτωχευμένοι ή σε οικονομική ασφυξία, οδηγούνται καθημερινά στο αυτόφωρο. Οι περισσότεροι δεν έχουν να πληρώσουν για    να εξαγοράσουν τις ποινές. Ασκούν έφεση ελπίζοντας να κερδίσουν χρόνο ή ζητούν να πληρώσουν σε δόσεις … Πότε θα εφαρμοσθεί ουσιαστικά το μέτρο της παροχής κοινωνικής εργασίας σε Δήμους και Ιδρύματα ?

3.Στη Νομική είχαμε μάθει ότι για κάθε έγκλημα υπάρχει μία ποινή. Στην Ελλάδα του Μνημονίου μαθαίνουμε ότι αν π.χ. το Ασφαλιστικό Ταμείο εκχωρήσει την απαίτηση του στην Εφορία ο πολίτης κινδυνεύει, για την ΙΔΙΑ ΟΦΕΙΛΗ, επειδή και οι δύο φορείς θα ζητήσουν την ποινική του δίωξη, να καταδικασθεί σε δύο διαφορετικές ποινές από διαφορετικά δικαστήρια…

4.Ως τώρα  γνωρίζαμε ότι οι οφειλέτες μισθωμάτων δεν έμπαιναν στη φυλακή. Λάθος ! Πρόσφατα κινήθηκε αυτόφωρη διαδικασία κατά πρωην εκδότη, επειδή ο εκμισθωτής του είχε εκχωρήσει στη ΔΟΥ τα οφειλόμενα μισθώματα, για να μη φορολογηθεί, παρόλο που δεν τα είχε εισπράξει
Δηλαδή ένα ιδιωτικό χρέος γίνεται δημόσια οφειλή.

Αλήθεια,  αν υποθέσουμε ότι υπό το φόβο της σύλληψης ή των αναγκαστικών μέτρων του Δημοσίου ένας “ κακός νοικάρης ” πληρώσει   τελικά τα οφειλόμενα μισθώματα στην Εφορία. Γιατί τα χρήματα αυτά να τα λαμβάνει το κράτος και να μην επιστρέφει ένα τμήμα στον εκμισθωτή  ?

Ο εκμισθωτής, αν τα είχε εισπράξει, θα είχε καταβάλλει ένα τμήμα ως φόρο μισθωμάτων     και με τα υπόλοιπα θα πλήρωνε τις άλλες υποχρεώσεις του στο Δημόσιο ( ΦΑΠ. ΕΕΤΑ ), ίσως τού έμενε και κάποιο εισόδημα από τη μίσθωση. Γιατί να μην πιστώνεται έστω ένα ποσοστό των εισπραχθέντων μισθωμάτων από το Δημόσιο στο ΑΦΜ του εκμισθωτή, αν θέλουμε να συζητάμε για δίκαιη φορολόγηση…
Βέβαια, στα  πλαίσια της “ δίκαιης φορολόγησης ” ο Υπουργός Οικονομικών κος Στουρνάρας δήλωσε στη Βουλή ότι δεν μπορεί τα εξαιρέσει τα μη μισθωμένα ακίνητα από το νέο Φόρο Ακινήτων, αλλά εξετάζει τη δυνατότητα να μη δηλώνονται, από 2014, τα μισθώματα που δε θα εισπράττονται.

5.Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελιοδικείο Αθηνών.
Εξαλλος και πολύ εύσωμος πολίτης εισβάλλει στην αίθουσα, σέρνοντας στη κυριολεξία 2 αστυνομικούς και μια κοπέλα, η οποία μόλις είχε δικασθεί για οφειλές
“ Κύριε Πρόεδρε, για οφειλή 1000 ευρώ στο ΤΕΒΕ θα πάει η γυναίκα μου φυλακή? Δικές της εισφορές οφείλουμε, από ένα μαγαζί που είχε παλιά. Δεν έχουμε χρήματα να εξαγοράσουμε την ποινή, τι θέλετε ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗ- ΣΩ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ? ”

Μετά αρκετά λεπτά ο Πρόεδρος τον πείθει να ηρεμήσει και να πάει στον Εισαγγελέα Εκτέλεσης Ποινών, να βρεθεί λύση, αφού δεν είχαν να πληρώσουν. Ο άνθρωπος ηρεμεί, ετοιμάζεται να βγει από την αίθουσα. Ο ένας αστυνομικός κάνει το λάθος να τού πει “ Ξέρετε μέχρι να το ρυθμίσετε η σύζυγος πρέπει να πάει στο κρατη… ” Η απάντηση ακαριαία πριν τελειώσει  τη φράση του “ Η γυναίκα μου δε θα παει πουθενά, θα έρθετε μαζί μου στον εισαγγελέα αλλιώς βάλτε εμένα μέσα ! ”
Το νεύμα του Προέδρου στους αστυνομικούς τους πείθει να πάνε. Εξάλλου δεν μπορούσαν να  κάνουν κι αλλιώς.
Συμπέρασμα : Ελπίζω να μη βρεθώ σε δικαστική αίθουσα τη στιγμή που κάποιος θα αντιδράσει περισσότερο επικίνδυνα από τον ανωτέρω απελπισμένο συμπολίτη μας.