Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Ο Ανδρέας, μετά από ένα σύντομο "πέρασμα" στην δημοσιογραφία (μόλις... 25 χρόνων!), συνεχίζει πεισματικά να δηλώνει αμετανόητος οπαδός της "κίνησης", της καθαρής ματιάς, εχθρός του "δήθεν" και των ξεθωριασμένων αποχρώσεων. Διετέλεσε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ταξίδεψε αρκετά, μάζεψε τις "εικόνες" του και σήμερα ζει μερικά βουνά μακρύτερα από την πόλη που μεγάλωσε, έζησε κι αγάπησε πολύ.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
κον στ. θεοδωρακη ενταυθα (περι εξωτερικησ πολιτικησ ο λογοσ)

κον ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΕΝΤΑΥΘΑ (ΠΕΡΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ)

Λήθη, στραβισμός, σκοπιμότητα ή εμμονή, ο τρόπος που γράψαμε ακουσίως ή εκουσίως την ιστορία μας, πρέπει να διερευνηθεί. Ν” απαλλαγεί από αξιώματα – παραδοχές που δεν αντέχουν στην αλήθεια, ή να παραμείνει ως έχει, στρογγυλεμένη σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, για παιδευτικούς λόγους; Μέγα και καίριο το ερώτημα και ο προβληματισμός, για χίλιους δυο λόγους…

Δεν ξέρω εάν προσφέρει οτιδήποτε στον μαθητή η διερεύνηση των πραγματικών ποσοστών συμμετοχής της Εκκλησίας στον αγώνα του Παπαφλέσσα και των άλλων. Η ανάγνωση των αιτίων, η ψύχραιμη ματιά που υπάρχει κίνδυνος να ευτελίσει και να ευτελιστεί. Η έωλη παραδοχή που δεν βασίζεται στην πραγματική γνώση, αλλά σε ερμηνείες, βολικές για κάποιους.

Είναι πέρα για πέρα αλήθεια ότι ετούτη εδώ η χώρα αρέσκεται στα παραμύθια. Της αρέσουν, την βόλεψαν, την εξέθρεψαν και τελικώς την έστειλαν στα βράχια… Απ” όπου κι αν το πιάσει κανείς, η αλήθεια έχει παραχωρήσει την σκυτάλη στο ηθικό δίδαγμα: Στο δίδαγμα που στρογγυλεύει.

Τι εννοούμε; Επειδή ο Δήμου τα ρίχνει στον Παλαιών Πατρών Γερμανό και την υποτιθέμενη συμβολή του στον αγώνα, καθόλου δεν σημαίνει ότι η Ρεπούση έχει δίκιο να μιλάει για συνωστισμό. Επίσης «καθόλου» όμως δεν συνεπάγεται ότι οι εξεγερμένοι Έλληνες χρειάστηκαν 400 χρόνια για να ξυπνήσουν από τον λήθαργο και να διεκδικήσουν κράτος και οντότητα. Βολεύουν στο Δημοτικό οι αλήθειες και οι παραβολές του είδους, είναι όμως πέρα για πέρα βλαπτικό αυτό που για παιδευτικούς λόγους συνέβη ή συνεχίζει να συμβαίνει στα χρόνια της προεφηβικής μας ηλικίας, να μας συνοδεύει αμάσητο και στην κλιμακτήριο…

Αφορμή γι” αυτές τις σκέψεις το κείμενο που σήμερα δημοσιοποίησε «το Ποτάμι». Κείμενο θέσεων, λέει το ίδιο, «προθέσεων» και «διαπιστώσεων», υποστηρίζουμε εμείς. Γιατί; Γιατί στις γραμμές που δημοσιοποίησε αποφεύγει να μας πει τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει κι όταν στην περίπτωση του Κυπριακού, για παράδειγμα, το αποτολμά, το κάνει βασιζόμενο σε παραδοχές που και τα χόρτα ξέρουν ότι απλώς δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ναι να σταματήσουμε την άσκηση διπλωματίας με εσωτερικούς (μικρο)πολιτικούς όρους. Και επιβλαβές και αναποτελεσματικό αποδείχθηκε για τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών της. Είναι καλό το (αυτο)μαστίγωμα, η γνώση, αλλά θα ήταν βλακώδες να στριμώξει ασμένως στην ακριβώς αντίπερα όχθη, μόνο και μόνο γιατί ήταν καταστροφικές οι συνέπειες της άλλης θεώρησης.

Είναι άλλο πράγμα ν” αποκαλύψω στ” ανήλικα παιδιά μου, την ύπαρξη ή μη του Άι-Βασίλη και διαφορετικό πράγμα να την πιστεύω ο ίδιος…