Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017
ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ

ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ

Ο Χάρης Τσιόκας είναι πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και εκλέγονταν από το 1996 μέχρι το 2009 με συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ψήφων. Εξειδικεύεται σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών, όπου είναι και υπεύθυνος του Κοινοβουλευτικού Τομέα του ΠΑΣΟΚ, όπου είναι και εισηγητής σε όλα τα βασικά νομοσχέδια. Ως βουλευτής ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για θέματα Δημόσιας Διοίκησης & Δημόσιας Τάξης & Αυτοδιοίκησης.
ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΟΚΑΣ
κεντρο και αριστερα …απεναντι στο σαμαρα

ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ …ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΑΜΑΡΑ

Ίδιες λέξεις με διαφορετικές επιδιώξεις !Αυτό είναι το «χριστουγεννιάτικο πολιτικό σκηνικό» που έχει ως φόντο το μήνυμα των ευρωεκλογών ,και ως έμμεση διαχείριση, τις ψηφοφορίες στη βουλή για τα μόνιμα πλέον (νέα) μέτρα του φόρου ακίνητης περιουσίας ,τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας και την έγκριση ενός υπό αίρεση προϋπολογισμού…

Συνοψίζουμε λοιπόν τον βομβαρδισμό διλημμάτων ,που ενώ  εκφράζονται με τις ίδιες λέξεις υποκρύπτουν, εξουσιοδοτήσεις,ανοχή , εκχώρηση ,για διαμετρικά αντίθετους στόχους διακυβέρνησης!

Κοινή επικοινωνιακά  λέξη είναι η «Διαπραγμάτευση» ,καθότι… τα συνήθη «υποζύγια», και η πραγματική οικονομία δεν αντέχουν ..άλλο!

Τελικά όμως η «διαπραγμάτευση» καταλήγει για άλλες πολιτικές δυνάμεις να  εξαντλείται όχι στην αναδιατύπωση μιας άδικης πολιτικής , αλλά σ ένα συμβιβασμό  «κόκκινων γραμμών» εφαρμογής της ιδίας πολιτικής , ενώ για άλλες, στην αλλαγή του πολιτικού πλαισίου διακυβέρνησης!

Το σχέδιο ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας η θα είναι εναλλακτικό της πολίτικης των μνημονίων, και αυτό σημαίνει διεκδίκηση, διαπραγμάτευση η  θα  είναι καλλίτερη η χειρότερη διαχείρισης της  ιδίας πολιτικής!
Αυτό το καθαρό δίλημμα «με το φόβο» της λαϊκής κρίσης των ευρωεκλογών, σκιάζεται από τα ιδια λεκτικά διλήμματα, που υποκρύπτουν διαφορετικά για την κοινωνία αποτελέσματα

Γιατί για παράδειγμα είναι άλλο πράγμα
—- η αποτροπή  πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας και άλλο η … δυνατότητα να επιτρέπεται…με  «προστασία» κοινωνικων ομάδων που κατά περίπτωση θα εξαιρούνται…
—- η μονιμοποίηση του φόρου ακίνητης περιουσίας με  διεύρυνση εφαρμογής σ οτιδήποτε ακίνητο έχει μια οικογένεια και αλλο ενα δικαιο φορολογικο συστημα!

Ποσο «διαπραγμάτευση» είναι:
—-να βαπτίζονται διαρθρωτικές αλλαγές, οι πολιτικές ύφεσης, με  εκχώρηση των παντων  στην κερδοσκοπική αγορά?
—–είναι η πολιτική, που με εγγύηση δημοσίου και πολιτών, «σώζει» μετόχους, χωρίς να υπάρχει ποσοτηκοποιημενη δέσμευση στήριξης με ρευστό της αγοράς?

Είναι ιδία η πολιτική  «διαπραγμάτευση», όσων δυνάμεων  αποδέχονται άνιση κατανομή θυσιών με υπόσχεση ότι από το μελλοντικό περίσσευμα  θα διορθώσουν τις αδικίες , με αυτη της διαπραγμάτευσης όσων θέτουν ως προϋπόθεση, ένα σχέδιο εξοδου με δίκαιη συμμετοχή των συντελεστών στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα;

Ο πολίτης δεν «βλέπει» ίδιο το περιοχεμενο διαπραγμάτευσης μιας συνεργασίας προοδευτικών-αριστερών,  μαυτή μιας νεοφιλελεύθερης για την σωτηρία της οικονομίας και των πολιτών ταυτόχρονα!

«Μονόδρομο; Όχι πάντα. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει πάντα ένα φάσμα εναλλακτικών δυνατοτήτων..,» διατυπώνει πρόσφατα σε ομιλία του σε επιτροπή της βουλής ο βουλευτής Μ Ανδρούλακης…και αναφέρεται στην ανάγκη μιας διαπραγμάτευσης, που θα αφόρα το χρέος ,την ανάπτυξη ,τους τόκους, τον ρολό του κράτους ,..…

Εύλογα λοιπόν τίθεται το ερώτημα το  «κέντρο»και η «αριστερά» για ποια πολιτική διαπραγμάτευση θέλει να εργαστεί?
Δηλαδή για να το διατυπώσω απλά.

Το «κέντρο κ η αριστερά» στις ευρωεκλογές δεν θα κριθεί από  το περιτύλιγμα επικοινωνιακής παρουσίασης στον πολίτη, αλλά από το «με ποιους και για ποιους»!

Δηλαδη τι αλλαγή φέρνει στη ζωή του, το είδος της διαπραγμάτευσης !

Στη χρονική συγκυρία που διανύουμε περισσεύουν τα «ευρήματα», ότι χρειάζεται ένα κόμμα,του σοσιαλιστικού χώρου και του ριζοσπαστικού κεντρου..Και τρέχουν διάφορα «οχήματα» να δηλώσουν παρουσία… έκφρασης αυτής της κοινωνικής αναζήτησης,,,
Μάλιστα οι πιο τολμηροί αναφέρονται στην ανάγκη να καταργηθούν τα «παλιά» κόμματα της αριστερας και του κέντρου για να φτιαχτούν αλλά….καινούργια….Μονο που ξεχνούν ότι στην επιστήμη της ιστορίας ,τα κόμματα ριζώνουν μονο ως κοινωνικό και πολιτικό αίτημα διεκδίκησης μιας άλλης πολιτικής και όχι ως διαχειριστικό συμπλήρωμα μιας πολιτικής που η πλειοψηφια  συνηγορει ότι πρέπει να αλλάξει !

«Κέντρο και Αριστερά» λοιπόν χωρίς οριοθέτηση με την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά ούτε αγγίζει, ούτε αφορά το δίλλημα με το οποίο η κοινωνία θα αποφασίσει να «δείξει» το είδος της πολιτικής συμμαχίας για τη διαπραγμάτευση που επιθυμεί στις ευρωεκλογές!

Το κέντρο & η αριστερά για να υπάρχουν πρέπει να ξεκαθαρίζουν: –«με την παλιά η την νέα πολιτική πρόταση»?…
–« πλειοψηφιες, με παλιές η νέες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες»?