Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ

Η Παναγιώτα Μπλέτα γεννήθηκε στην Λακωνία ενώ μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη:
ΜΒΑ - Μεταπτυχιακός τίτλος στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων, New York Institute of Technology BSc Marketing-Management - Πτυχίο στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing, City University of New York
Δραστηριοποιήθηκε έντονα στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης όπου και διακρίθηκε:
Αντιδήμαρχος Χαλανδρίου - Πρόεδρος των Δημοτικών Επιχειρήσεων Πολιτισμού και Ανάπτυξης στο Δήμο Χαλανδρίου, Δημιουργίαπρώτου Δημοτικού Κ.Ε.Π. στην Ελλάδα –Κ.Ε.Π. Χαλανδρίου
Υποψήφια Νομάρχης-Nομός Λακωνίας -Επικεφαλής Νομαρχιακής Παράταξης - Δημιουργία πρότυπου Newsletter, που αφορούσε ταΕυρωπαϊκά προγράμματα σε σχέση με τηνΠεριφέρεια και συνέβαλλε ουσιαστικά στην απορρόφησή τους.
Συνεργάστηκεεπαγγελματικά με μεγάλους ελληνικούς και ξένους επιχειρηματικούς ομίλους, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των call centers, έρευνας, επικοινωνίας,εκπαίδευσης, καθώς και εστίασης αναλαμβάνοντας υψηλές διοικητικές θέσεις:
Σχεδίασε και υλοποίησε projects με σημαντικά ωφέλιμη αξία για το Ελληνικό κοινό –Γραμμή Ενημέρωσης σεισμόπληκτων0800-18000, Γραμμή Εξυπηρέτησης Πολιτών 1464 κτλ
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την αρθρογραφία και τησυγγραφή. Έχουν εκδοθεί: το πολιτικό βιβλίο «ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ», το οικονομικό δοκίμιο«ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ» και τρεις ποιητικές της συλλογές «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ», «UNFUCK THE WORLD» (έχει εκδοθεί και στα αγγλικά)και «ΓΥΜΝΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ».
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ
η «στροφη» ντραγκι…και η αρρωστια τησ λιτοτητασ

Η «ΣΤΡΟΦΗ» ΝΤΡΑΓΚΙ…ΚΑΙ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

Η αδιέξοδη πολιτική της λιτότητας, που έχει πλήξει ολόκληρη  την Ευρωπαική Ένωση αποτελεί γρίφο, που επιδιώκει να λύσει ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Μάριο Ντράγκι, μέσα από ένα καινούργιο πρόγραμμα κρατικών ομολόγων ύψους 500 δις ευρώ και με την μείωση των επιτοκίων δανεισμού του ευρώ, από 0,15% στο 0,05 και των επιτοκίων καταθέσεων, από το -0,10% στο -0,20%, έτσι ώστε  να αποθαρρύνει τις τράπεζες να συσσωρεύουν κεφάλαια στην ΕΚΤ.

Είναι η ίδια μέθοδος της «ποσοτικής χαλάρωσης» , που ακολούθησαν οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Βρετανίας, χρησιμοποιώντας δισεκατομμύρια δολάρια και λίρες, για την αγορά ομολόγων από τις τράπεζες, προκειμένου να τονώσουν τη ζήτηση, χωρίς όμως ουσιαστική βελτίωση.

Η απόφαση αυτή της ΕΚΤ, ουσιαστικά σημαίνει τύπωμα χρήματος για την ενίσχυση της ρευστότητας, τουλάχιστον για τις αγορές οι οποίες αντέδρασαν θριαμβευτικά, με άλματα των δεικτών τους και με το ευρώ να υποχωρεί τάχιστα ακόμα και κάτω από το 1,30 έναντι του δολαρίου, σημαίνει όμως και λήψη δραστικών μέτρων στην προοπτική επιδείνωσης της κρίσης, μια προοπτική αρκετά ορατή  μετά το Ρωσικό εμπάργκο, καθώς επίσης και ομολογία αποτυχίας της προηγούμενης πολιτικής που ακολουθούσε η ΕΚΤ.

Η ρευστότητα όμως, που θα δημιουργηθεί, δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες του Ευρωπαίου πολίτη, που αντιμετωπίζει  την κακή ποιότητα ζωής, μέσα από τους χαμηλούς μισθούς και συντάξεις, σε αντιδιαστολή με το υψηλό κόστος ζωής, γιατί πολύ απλά η φθηνή ρευστότητα δεν πάει στην ενίσχυση του εισοδήματος για να τονωθεί η κατανάλωση, σε δημοσιονομικές και κοινωνικές επενδύσεις,  στην πραγματική οικονομία δηλαδή, αλλά  στο  να  ξελασπώσει τις τράπεζες, από τα τοξικά προιόντα.

Την ίδια στιγμή  οι «σοφοί» της Γερμανίας, από την μία βλέπουν με επιφύλαξη την στροφή Ντράγκι, από την άλλη συνεχίζουν το αρρωστημένο παιχνίδι επιβολής της λιτότητας χωρίς αντίκρισμα στις άλλες χώρες, ενώ συσσωρεύουν πλεόνασμα στον προυπολογισμό της χώρας τους, χωρίς να ανακυκλώνουν το χρήμα στις αγορές που έχουν ανάγκη, όπως θα μπορούσαν να κάνουν, διοχετεύοντας το στις χώρες μέλη που αργοπεθαίνουν, μέσω  συναλλαγών που θα τόνωναν τους παραγωγικούς τους τομείς.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά είχε φθάσει η ανθρωπότητα στο κατώφλι του Β΄Παγκοσμίου πόλεμου, με προεξάρχουσα και πάλι τη Γερμανία…

Η ολοκληρωμένη λύση λοιπόν θα δινόταν, εάν πέρα από την στροφή της πολιτικής Ντράγκι, οι ασκούντες την διοίκηση στην Ευρωζώνη,  προχωρούσαν βάζοντας ουσιαστικούς στόχους για την αντιμετώπιση της κρίσης, όπως το δραστικό κούρεμα τους χρέους στις χώρες μέλη, που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις πιέσεις της νεοφιλεύθερης οικονομικής πολιτικής, καθώς και την προσπάθεια δημιουργίας αναλογικότητας στους μισθούς , συντάξεις και κόστος ζωής, σε όλες τις χώρες μέλη.

Αλλιώς οι χρηματοπιστωτικές ενέσεις  στις χώρες, που αδυνατούν ουσιαστικά  να παρακολουθήσουν την εξέλιξη του υπόλοιπου κόσμου, θα αποτελούν ντόπινγκ σε αθλητές που είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν, γιατί η κακώς εννοούμενη λιτότητα είναι αρρώστια και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται…