Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017
η προσωπικη αντιδραση στην κριση

Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΥ 

Εδώ και τριάντα τουλάχιστον χρόνια, η Ελληνική κοινωνία έχει δεχτεί επιδράσεις που έχουν συμβάλλει καθοριστικά στη μη υγιή και μη ουσιαστική αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων της.

Έτσι τα τελευταία 1-2 χρόνια με τη παγκόσμια οικονομική κρίση που γνωρίζουμε, ο Έλληνας βρέθηκε απροετοίμαστος και χωρίς τους μηχανισμούς ασφάλειας για την αντιμετώπισής της.
Επιγραμματικά αναφέρω μερικές παραμέτρους που συνέβαλαν σε αυτή την κατάσταση:
-Η αμφισβήτηση συστημάτων αξιών (ηθικών-πνευματικών-υλικών κ.λ.π.)
-Η αλλαγή κοινωνικοπολιτικών συστημάτων παγκόσμια
-Η επιρροή των Μ.Μ.Ε.
-Η καταναλωτικού τύπου διαχείριση του διαδικτύου
-Η μη κατάλληλη υποστήριξη των μεταποιητικών μονάδων
-Ο μη ελεγχόμενος και μη παραγωγικός Δημόσιος τομέας

Γι’ αυτούς και για άλλους συναφείς λόγους, η κοινωνία μας βρίσκεται σε αμηχανία. Είναι προβληματισμένη και σε αναμονή, σαν να περιμένει τη λύση από κάπου αλλού. Ενώ εμείς πρέπει να ενεργήσουμε.
Αυτή η κατάσταση σχετικής αδράνειας και αναπαραγωγής συμπεριφορών που δεν οδηγούν ουσιαστικά σε λύσεις πρέπει να αλλάξει. Ας αναλογιστεί ο καθένας από τη πλευρά του, ποιες ήταν οι συνέπειες μίας παθητικής αντιμετώπισης αυτών των καταστάσεων και της νοοτροπίας «ανοχής» που υπήρχε.
Η κρίση υπαγορεύει την αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων. Είναι μία εν δυνάμει ευκαιρία που αντί να μας αδρανοποιεί μπορεί να μας κινητοποιήσει για δραστική και ουσιαστική αλλαγή της συμπεριφοράς μας και τη διαμόρφωση μίας άλλης νοοτροπίας.

Υπάρχουν μερικές προτάσεις για κινητοποίηση που δεν χρειάζονται σημαντική οικονομική συμμετοχή.
-Προσπάθεια προβολής και προώθησης των κοινωνικοκεντρικών αξιών. (Π.χ. ανάπτυξη συμπεριφοράς εθελοντικού τύπου, πρακτική συμμετοχή στην προστασία του περιβάλλοντος, κοινωνική συμπαράσταση στις ευπαθείς ομάδες κ.λ.π.).
-Προσπάθεια εξασφάλισης του ατομικού συμφέροντος μέσω του κοινωνικού συμφέροντος. Δηλαδή αντί να αγωνιζόμαστε ατομικά να αγωνιζόμαστε συλλογικά, σαν ομάδα. (π.χ. μέσα από τη συλλογική προσπάθεια – αγώνα για την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων επωφελήθηκε συναισθηματικά και το κάθε άτομο ξεχωριστά).
-Τοποθέτηση συγκεκριμένων στόχων με αποδέχτη το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή. Π.χ. το περπάτημα, η ποδηλασία, κάθε είδους σπορ, η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων δοκιμίων και επιστημονικών συγγραμμάτων, η παρακολούθηση επιμορφωτικών εκπομπών στη τηλεόραση και το ραδιόφωνο, η συμμετοχή μας σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αποτελούν μόνο μερικές ποιοτικές προτάσεις προς την βελτίωσή μας
-Σταδιακή – συστηματική αποφυγή της συμπεριφοράς «ανοχής» σε κοινωνικά και οικονομικά φαινόμενα εκτροπής. Δεν μένουμε αδρανείς άλλά μέσα από εναλλακτικές προτάσεις προσπαθούμε για την αναβάθμιση της ποιότητας του βιοτικού και πνευματικού μας επιπέδου.. Π.χ. φροντίζουμε να μην παρακολουθούμε τα καταναλωτικού τύπου προγράμματα στη τηλεόραση αλλά αυτά που είναι ουσιαστικά και φροντίζουμε επίσης στην εργασία μας και στις κοινωνικές μας σχέσεις να επισημαίνουμε ευγενικά τις συμπεριφορές «ανοχής».
-Αποφυγή προσκολλήσεων ιδεολογικού, πολιτικού, κομματικού τύπου και διεύρυνση της οπτικής μας. Μέσα από αυτό το μηχανισμό μπορούμε να ανακαλύψουμε νέα ενδιαφέροντα για τη ζωή μας.
-Προσπάθεια προσδιορισμού του εαυτού μας και των άλλων μέσα από τις πράξεις και όχι από τα λόγια.
-Αποφυγή σκέψεων και πράξεων στις οποίες ενδεχόμενα το αίσθημα ανασφάλειας η κατωτερότητας ενίοτε μας οδηγεί και εκδηλώνουμε συμπεριφορές που τις αναπαράγουμε επειδή κάποιος άλλος τις διαπράττει. Π.χ. αφού παρκάρουν οι άλλοι πάνω στο πεζοδρόμιο θα παρκάρω και εγώ, αφού «όλοι» κοιτάνε τον εαυτό τους το ίδιο θα κάνω και εγώ.
-Κατανόηση ότι η βελτίωση του κοινωνικού περιβάλλοντος, έχει σαν αποτέλεσμα το ατομικό συμφέρον.

Εάν δεν κάνουμε αυτές τις μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά μας, θα συνεχίσουμε να ζούμε με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Εάν μπορέσουμε να ακολουθήσουμε αυτές τις κατευθύνσεις για κάποιο μικρό διάστημα, θα νοιώσουμε σίγουρα καλλίτερα. Η οικονομική κρίση δεν θα έχει, τουλάχιστον σε ψυχικό επίπεδο, τον αντίκτυπο που έχει τώρα επάνω μας

Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι έτσι συμβάλλουμε, χωρίς αμφιβολία, ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας της κοινωνίας μας.