Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
εξυγιανση ποδοσφαιρου; ενα κακο λιγοτερο…

ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ; ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ…

Ουδείς είχε και έχει πλέον την παραμικρή αμφιβολία ότι ο χώρος του ποδοσφαίρου είναι νοσηρός με την ανομία να επικρατεί σε όλο το φάσμα του. Το πρόσφατο μπαράζ αποκαλύψεων ήρθε απλώς να επιβεβαιώσει ό,τι όλη η κοινωνία υποψιάζονταν.

Το θέμα είναι η πολιτική συγκυρία! Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και τα νέα σκληρά μέτρα που το συνοδεύουν, οι εικόνες με γνωστούς παράγοντες του ποδοσφαίρου να προσάγονται δεμένοι με χειροπέδες, αλλά και οι διάλογοι τους που πλημμυρίζουν το Διαδίκτυο, αναπόφευκτα μετατοπίζουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Το ΜΜΕ δίνουν τροφή για κουτσομπολιό, έναυσμα για άλλου είδους αγανάκτηση που αυτή τη φορά δεν εξαντλείται αποκλειστικά στους πολιτικούς. Πόσο μάλλον που πλέον, η κυβέρνηση έχει να υπερηφανεύεται ότι “έβαλε το μαχαίρι στο κόκκαλο”, και πως όταν λέει “όλα στο φως” το εννοεί.

Έστω όμως κι υπό αυτές τις συνθήκες, το “κακό” κάποτε έπρεπε να σταματήσει. Κάποιοι έπρεπε να πληρώσουν. Ο Παύλος Γερουλάνος στη Βουλή έσπευσε να πει: “να που πήγαν τα λεφτά”. Λίγο υπερβολικό, αλλά η αλήθεια είναι πως κι εκεί πήγαν τα λεφτά. Και πάλι σε λιγοστούς που εκμεταλλεύονταν τους πολλούς. Τους πιο αγνούς και αγαθούς. Όσους εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παιχνίδι που το ευχαριστιούνται να το παρακολουθούν, να συγκινούνται με τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες της ομάδας τους, ακόμα και να στοιχηματίζουν για να δοκιμάσουν τις γνώσεις και τη τύχη τους.

Το “κακό” έπρεπε και πρέπει να τελειώσει και για ένα επιπλέον, σημαντικότερο ίσως, λόγο. Για να γίνει επιτέλους κατανοητό σε αυτή τη χώρα ότι οι κανόνες πρέπει να τηρούνται. Και πως όσοι τους παραβιάζουν θα τιμωρούνται αναλόγως. Δε μπορεί μια ολόκληρη γενιά να εκπαιδεύεται στην ιδέα ότι η κοινωνική και οικονομική ανέλιξη, περνά μέσα απ” τη ανομία. Πως ο μάγκας είναι εκείνος που σκέφτηκε πως θα ξεγελάσει τον συμπολίτη του και ήρωας που το έκανε.

Μπορεί λοιπόν να είναι αυτή η θετική πλευρά της κρίσης. Που δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική. Αλλά ηθική και πολιτιστική. Τουλάχιστον, ας επιχειρηθεί μια αλλαγή νοοτροπίας. Ας δημιουργηθούν εκ νέου οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις για τη αναδημιουργία ενός συστήματος αξιών που θωράκισε τους Έλληνες απ” τα δεινά τους και τους επέτρεψε να προκόψουν και να διαπρέψουν, στηριζόμενοι στη εργατικότητα, την επινοητικότητα, το φιλότιμο τους.

Ουδείς είναι βέβαιος ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί τελικά. Αλλά αφού ξεκίνησε, ελπίδα υπάρχει.