Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
για να φυλαει τα ερμα

ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΕΡΜΑ

Ο …θεσμικός Βαγγέλης Μεϊμεράκης αξιοποίησε την ιδιότητα του Προέδρου της Βουλής για να βγάλει το Μέγαρο Μαξίμου από την αμηχανία που της προκάλεσε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με αφορμή την ιδιωτικοποίηση της μικρής ΔΕΗ.

Αρχικά οι επιτελείς του πρωθυπουργικού γραφείου δεν κατάλαβαν τι ήθελε να πει ο “Βαγγέλης” και με όσους συνομιλούσαν μετέδιδαν μια αίσθηση δυσφορίας που ευλόγως οι συνομιλητές τους μετέφραζαν ως “διαφοροποίηση” του Προέδρου της Βουλής από την κυβέρνηση. Χρειάστηκε ο ίδιος ο Μεϊμαράκης και οι συνεργάτες του να εξηγήσουν πολλές φορές την “πολιτική και θεσμική ουσία” της… κατά τα άλλα, “προσωπικής” του άποψης, προκειμένου να διασκεδαστεί κάθε υποψία διαφοροποίησης.

Η ουσία λοιπόν της διατύπωσης είναι αν οι απόψεις περί δημοψηφίσματος “αθροίζονται” (όπως πονηρά λέει ο Μεϊμαράκης), ή “δεν αθροίζονται (όπως πολιτικά ορθώς λέει η κυβέρνηση).

Κατά βάθος και οι δυο πλευρές το ίδιο λένε. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, θεσμικά, δεν μπορεί να πει πως δεν αθροίζονται. Διότι πράγματι μπορεί να αθροιστούν αν και εφόσον 120 βουλευτές συμφωνήσουν σε ένα κοινό και ενιαίο αίτημα δημοψηφίσματος. Υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο; Όπως όλα δείχνουν όχι. Και αυτό ο Πρόεδρος της Βουλής το γνώριζε εξαρχής πάρα πολύ καλά, καθώς έχει την ευχέρεια να βρίσκεται καθημερινά στη Βουλή και την ευκαιρία να συνομιλεί με όλους σχεδόν τους βουλευτές ανεξαρτήτως παρατάξεων. Από το …προεδρικό ρεπορτάζ λοιπόν δεν προέκυπτε συμφωνία σε κοινό και ενιαίο αίτημα δημοψηφίσματος – κάτι εξάλλου που εύκολα θα μπορούσε να διαπιστώσει κι ένας πολιτικός παρατηρητής που δεν τυγχάνει της …εσωτερικής πληροφόρησης του κ. Μεϊμαράκη. Άρα εκ των πραγμάτων δεν θα αθροίζονταν.

Αλλά ακόμα κι αν υπήρχε ενός μικρό έστω ενδεχόμενο συμφωνίας, υπήρχε και υπάρχει πάντα η “ασφαλιστική δικλείδα” του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής να κρίνει αν οι διαφορετικές προτάσεις δημοψηφίσματος που θα κατατεθούν είναι ομοειδείς, ώστε και να αθροιστούν οι 120 βουλευτικές ψήφοι.

Βεβαίως οι πρωθυπουργικοί σύμβουλοι δεν διαθέτουν ούτε την εμπειρία, ούτε την πολιτική οξύνοια του Βαγγέλη Μεϊμαράκη για να εισηγηθούν μια τακτική που αντί να μετατρέπει το ζήτημα σε εσωτερικό πρόβλημα της κυβέρνησης θα αναδείκνυε τις διαφορετικές προσεγγίσεις της αντιπολίτευσης και της αδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ να ηγηθεί ενός ενιαίου αντιπολιτευτικού μετώπου.

Αλλά για αυτό υπάρχει ο Μεϊμαράκης και βρίσκεται στη θέση που βρίσκεται. Για να φυλάει τα έρμα…