Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017
ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΕΝΕΤΑΚΗΣ

ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΕΝΕΤΑΚΗΣ

Ο Μάξιμος είναι πολιτικός μηχανικός, πτυχιούχος του Ε.Μ.Π.. Το καλοκαίρι του 2012, όμως, από το εργοτάξιο βρέθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο με τη ΝΔ - την πρώτη φορά που έθεσε υποψηφιότητα. Στις εκλογές του 2015 δεν πέτυχε να επανεκλεγεί. Σήμερα κατέχει τη θέση ειδικού συμβούλου για θέματα ανάπτυξης Κρήτης του προέδρου της ΝΔ
ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΕΝΕΤΑΚΗΣ
για μια ευρωπη με δικαιη ανακατανομη πλουτου

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΗ ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ ΠΛΟΥΤΟΥ

Η ευρωπαϊκή ενοποίηση ήταν η λύση στο γρίϕο των εθνοτικών συγκρούσεων που ταλάνιζε επί χρόνια την Ευρώπη και προκάλεσε δυο Παγκόσμιους Πολέμους.

Το εγχείρημα που ξεκίνησε αρχικά από την Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα για να πάρει τη σημερινή μορϕή της Ενωμένης Ευρώπης ήταν μια πορεία όπου ευρωπαϊκά κράτη αποδέχθηκαν την εκχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας τους σε υπερεθνικά όργανα, όπως η Επιτροπή και το Ευρωκοινοβούλιο.

Παρόμοιο προηγούμενο, εθελοντικής εγκατάλειψης εθνικής κυριαρχίας δεν έχει καταγραϕεί στην παγκόσμια ιστορία. Πρώτη ϕορά η πολιτική ενοποίηση λαών, με διαϕορετικά εθνοτικά χαρακτηριστικά, ολοκληρώνεται ελεύθερα, χωρίς καταναγκασμούς και χρήση βίας, από εκπρόσωπους του κάθε έθνους που εκλέγονται δημοκρατικά.

Η ΝΔ είναι το ελληνικό κόμμα που πρωτοστάτησε σε πορεία που έφερε την Ελλάδα στην καρδιά της Ευρώπης. Ήταν τότε που ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής οραματίστηκε μια Ελλάδα ισότιμη μεταξύ των ισχυρών και ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών και σε πείσμα των πολιτικών του αντιπάλων που έβλεπαν πίσω από το όραμα του συνωμοσίες και νέες εθνικές περιπέτειες.

Όμως η πολιτική επιλογή της ευρωπαϊκής προοπτικής δικαιώθηκε ιστορικά. Η Ελλάδα έζησε την πιο μακρά περίοδο πολιτικής σταθερότητας και οι Έλληνες βίωσαν μια μακρά περίοδο οικονομικής ανάπτυξης και ανόδου του βιοτικού επιπέδου τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πολιτικής σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης, η Ελλάδα είχε μια πραγματική ευκαιρία να αλλάξει πραγματικά και ουσιαστικά. Να γίνει μια ευνομούμενη Πολιτεία, ένα κατεξοχήν ευρωπαϊκό κράτος.

Όμως, οι γνωστές ελληνικές παθογένειες και βαλκανικού τύπου πολιτικές αντιλήψεις δεν επέτρεψαν στη χώρα να αξιοποιήσει στο έπαρκο την ευρωπαϊκή ευκαιρία. Κι έτσι φτάσαμε τα τελευταία χρόνια να χρεώνουμε τα δεινά μας στην ευρωπαϊκή ιδέα, οσάν εμείς να μην είχαμε ευθύνες για αυτά. Φτάσαμε να κατηγορούμε την ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, λες και μικροί, απομονωμένοι, αλλά “εθνικά υπερήφανοι” θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε στον ωκεανό της παγκοσμιοποιοποίησης.

Σήμερα, αντί να αφορίζουμε το όραμα των ευρωπαϊστών ηγέτων. Αντί να ονειρεύομαστε ξανά την εθνική μας μοναξιά, είναι η ώρα να αντιληφθούμε πως η διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μας αϕορά άμεσα όλους γιατί από τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά εξαρτάται η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας. Από την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δηλαδή, εξαρτάται η διατήρηση του βιοτικού μας επιπέδου, των κοινωνικών ισορροπιών, της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας του πολίτη.

Για αυτό και σήμερα που η Ευρώπη βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Που η άνοδος των άκρων απειλεί και πάλι το ευρωπαϊκό μέλλον. Που πληθαίνουν οι φωνές αμφισβήτησης του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, είναι κρίσιμο να παραμείνουμε κοντά στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Μέσα στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, μαζί με τους εταίρους μας να συνδιαμορφώσουμε και αναμορφώσουμε τη νέα Ευρώπη κρατώντας αναλοίωτα τα συστατικά της θεμέλια: αυτά της αλληλεγγύης, της συνοχής μεταξύ των κρατών-μελών και το κυριότερο της δίκαιης ανακατονομής του παραγόμενου πλούτου μεταξύ Βορρά και Νότου.

Είναι λοιπόν κρίσιμης σημασίας στην Ευρωβουλή, η Ελλάδα να εκπροσωπείται από ανθρώπους που πιστεύουν στην πολιτική παρακαταθήκη των “πατέρων” της ευρωπαϊκής ιδέας. Από ανθρώπους που με πρώτο τον Αντώνη Σαμαρά δεν ταλαντεύτηκαν ποτέ για την πορεία στην οποία πρέπει να παραμείνει η χώρα. Από ανθρώπους που έχουν τη βούληση, την ικανότητα και το πολιτικό εκτόπισμα, να υπερασπιστούν την ευρωπαϊκή ιδέα και μπορούν να πείσουν και πάλι τους Ευρωπαίους πολίτες να πιστέψουν σε αυτήν.

Προ δυο ετών, τα μέλη, τα στελέχη και οι ψηφοφόροι της ΝΔ, του κατ” εξοχήν ευρωπαϊκού κόμματος στην Ελλάδα, δώσαμε τη μάχη της παραμονής της στην Ευρώπη όταν κλείσαμε τα αυτιά μας στις σειρήνες που μας καλούσαν να επιστρέψουμε στο εθνικό μας νόμισμα.

Αυτή τη μάχη καλούμαστε να δώσουμε και τώρα. Ξέρουμε ότι όπως κάθε δρόμος, έτσι και στον ευρωπαϊκό υπάρχουν ανηφοριές και κλειστές στροφές. Ξέρουμε όμως πως ο δρόμος αυτός μας οδηγεί πάντα στο κοινό μας σπίτι. Στην Ενωμένη Ευρώπη που οι πολιτικοί μας πατέρες μας κληροδότησαν…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ