Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
απο το σοκ στο ηλεκτροσοκ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΚ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ

Μοιάζει σαν ένα παραμύθι.

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια Ευρωπαϊκή Ένωση, που θεμελιώθηκε στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης, της αλληλεγγύης και της ασφάλειας από τους εξωτερικούς εχθρούς. Μέσα από την Αμερικανική συμμαχία είχε εξασφαλίσει την προστασία της από τον Σοβιετικό κίνδυνο.

Όλα έμοιαζαν γαλήνια για πενήντα χρόνια κι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφερόταν ως παράδειγμα ομοφωνίας και ισορροπίας. Τίποτα δεν έμοιαζε να την απειλεί. Απελευθερωμένη από ιδεολογικούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της, ενσαρκώνοντας την Ειρήνη και την ευημερία, εθεωρείτο ως υπόδειγμα παγκόσμιας οικονομικής δύναμης. Κι όμως! Το παραμύθι άρχισε ξαφνικά να χάνει την μαγεία του. Εδώ και μια περίπου δεκαετία ο φαινομενικά Ευρωπαϊκός θρίαμβος μοιάζει πια με αριστούργημα έργου τέχνης που απειλείται με καταστροφή.

Η παγκόσμια ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση, η Ελληνική χρεωκοπία, ο πόλεμος στην Ουκρανία, το γενικό χάος που επικρατεί στην Μεσόγειο με τους πολέμους και το μεταναστευτικό, φανερώνουν ένα Ευρωπαϊκό οικοδόμημα εύθραυστο που απειλείται με διάλυση. Αυτή η διαπίστωση δίνει τροφή σε μια κρίση που θρέφεται με λαϊκισμούς γύρω από την ιδέα της Ευρωπαϊκής χρεωκοπίας και την αδυναμία των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να βρουν λύση.

Ο γραφειοκρατικός συγκεντρωτισμός των Βρυξελλών απέτυχε. Η διακυβερνητική συνεργασία των χωρών γέννησε την ανορθολογική έκφραση των Εθνικών εγωισμών. Η κρίση του Γαλλογερμανικού άξονα που ως τώρα κυβερνούσε το Ευρωπαϊκό καράβι, τώρα το δείχνει να προχωρά δίχως κατεύθυνση δίχως κυβερνήτη. Το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο. Οι Βρετανοί μοιάζουν να επιλέγουν μοναχική πορεία ενώ οι φυγόκεντρες δυνάμεις σε Σκωτία η Καταλονία λειτουργούν διασπαστικά. Ταυτόχρονα κυβερνήσεις όπως Ουγγαρίας, Πολωνίας η Ελλάδας δεν ακολουθούν τους κοινούς κανόνες.

Το μεταναστευτικό οξύνει τις εντάσεις. Κι η Ευρώπη έχει ευάλωτη προστασία συνόρων αλλά κι αδυναμία στο να μοιράσει ανάλογα το ποσοστό προσφύγων στις χώρες μέλη της. Αν συνεχίσει έτσι σε λίγο θα απειλείται με τέλος. Χρειάζεται ηλεκτροσόκ. Με ποιους ηγέτες; Να ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί άμεσα πριν είναι αργά.