Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017
απο σαμαρα σε …δημαρα

ΑΠΟ ΣΑΜΑΡΑ ΣΕ …ΔΗΜΑΡΑ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πόσο μεγάλη σημασία έχει αλήθεια αν ο Γιάννης Δημαράς συναντήθηκε ή δεν συναντήθηκε με τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων; Τη σημασία την προσδίδουν οι κατηγορηματικές διαψεύσεις όλων των πολιτικών κομμάτων.

Διότι ο κ. Δημαράς δεν είναι κάποιος υπόδικος που αρνούνται τη συναναστροφή μαζί του. Ο κ. Δημαράς είναι ένας μετριοπαθής πολιτικός, είναι βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου και μπορεί κάλλιστα να έχει συζητήσει με τον οιοδήποτε, όχι μόνο μια, αλλά εκατόν μια φορές. Άλλωστε, βουλευτές και αρχηγοί κομμάτων έχουν συχνά την ευχέρεια και την ευκαιρία να τα λένε στους διαδρόμους της Βουλής. Αυτή είναι κι η δουλειά τους εξάλλου.

Συνεπώς προς τι τέτοια υποκρισία; Προφανώς, όταν το θέμα τίθεται στη δημόσιο σφαίρα τα πράγματα αποκτούν διαφορετικούς συμβολισμούς. Με απλά λόγια, δημόσια κι επίσημη συνάντηση του Γιάννη Δημαρά με τον Γιώργο Καρατζαφέρη, την Αλέκα Παπαρήγα, τον Αλέξη Τσίπρα, τον Φώτη Κουβέλη. θα σηματοδοτούσε την πρόθεση τους να συνεργαστούν πολιτικά. Γίνεται αντιληπτό πως με τις διαψεύσεις τους οι πολιτικοί αρχηγοί αυτό θέλουν να αποφύγουν.

Απ” την πλευρά του κι ο Γιάννης Δημαράς που προσβλέπει στην αντιμνημονιακή ψήφο ανεξαρτήτου πολιτικής προέλευσης της – πόσο μάλλον στην περίπτωση που βρεθεί στο δεύτερο γύρο με τον Γιάννη Σγουρό – έχει κάθε λόγο να εμφανίζεται διαλλακτικός και …διαλεκτικός με όλους. Ιδιαίτερα δε στην περίπτωση που κάποιοι επιχειρούν να τον εμφανίσουν περίπου ως “αποστάτη” της Δημοκρατικής Παράταξης που προσήλθε σε μυστική συμφωνία με τον …αντίπαλο, δηλαδή με τον Αντώνη Σαμαρά.

Πρόκειται για άλλο ένα κτύπημα κάτω απ” τη μέση εναντίον ενός υποψηφίου που απειλεί να ανατρέψει τα δεδομένα στην κρίσιμη περιφέρεια της Αθήνας; Θα μπορούσε να το υποθέσει κανείς. Όπως βεβαίως θα μπορούσε να διαγνώσει κανείς και ένα επιπλέον λόγο που ο Αντώνης Σαμαράς προέκρινε την ασθενική υποψηφιότητα Κικίλια. Έτσι κι αλλιώς, οποιοσδήποτε υποψήφιος της ΝΔ είχε εκ των πραγμάτων ελάχιστες πιθανότητες εκλογής. Πέραν λοιπόν απ” τη διαπιστωμένη έλλειψη πρόθυμων για να θυσιαστούν, η επιλογή Κικίλια προσέδιδε ένα μήνυμα φρεσκάδας και ανανέωσης.

Παράλληλα όμως “έκλεινε το μάτι” σε ψηφοφόρους της ΝΔ να ψηφίσουν αντιμνημονιακά και κατά συνείδηση. Τι καλύτερο λοιπόν από το να στηρίξουν ένα παραδοσιακό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που “δεν συμβιβάστηκε” με τις σύγχρονες επιταγές του κόμματός του;

Είναι προφανές ότι η υποψηφιότητα Δημαρά ανησυχεί το Μαξίμου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Κι όταν η κυβέρνηση μιλά για αμφισβήτηση της νομιμοποίησης της κυβέρνησης, στους ψηφοφόρους της Αττικής απευθύνεται. Σε αυτούς που κατά βάση αποτελούν τη δύναμη του ΠΑΣΟΚ.