Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
αξιοποιηση ή ξεπουλημα κρατικησ περιουσιασ;

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ;

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Ακούγονται πολλά για τη μυθώδη περιουσία του Δημοσίου που θα σώσει τη χώρα τη δύσκολη στιγμή. Ε λοιπόν τώρα που υποτίθεται ότι η δύσκολη στιγμή έφτασε η μαγική λέξη που ακούγεται από κυβερνητικά χείλη είναι “αξιοποίηση” της κινητής και ακίνητης περιουσίας, στην οποία η κυβέρνηση προχωρά – ακόμα… – με “προσεκτικά βήματα” (θα έπρεπε να είναι απρόσεκτα…;)

Τι σημαίνει “αξιοποίηση”, πως και από ποιους επιτυγχάνεται; Στο μυαλό κάθε απλού και λογικού ανθρώπου η έννοια έχει πολλή συγκεκριμένη σημασία. Για παράδειγμα. Κάποιος που χρωστά πολλά βρίσκεται να κληρονομεί ένα χωράφι. Έχει δυο επιλογές: Ή το πουλά και ξεχρεώνει για να μην πάει φυλακή, ή το αξιοποιεί προκειμένου να βγάλει χρήματα για να πληρώσει το χρέος.

Ναι αλλά για να το αξιοποιήσει πρέπει να γνωρίζει το πως θα το αξιοποιήσει. Αν για παράδειγμα είναι αγρότης θα πρέπει να γνωρίζει ποια καλλιέργεια είναι αποδοτική. Να γνωρίζει αρκετά για το πως θα κάνει την καλλιέργεια, να διαθέτει χρήματα (ή να βρει για να την κάνει), ώστε να είναι κάνει τους υπολογισμούς του και να καταλήξει αν τελικά το χωράφι είναι αξιοποιήσιμο. Αν για παράδειγμα είναι κτηματομεσίτης θα πρέπει να γνωρίζει ποια επένδυση είναι αποδοτική, αν είναι βιοτέχνης το ίδιο κοκ. Η γη αποκτά αξία, άρα αξιοποιείται, ανάλογα με τον τρόπο που θα επιλέξει κανείς να την αξιοποιήσει.

Το ελληνικό κράτος έχει αποδείξει κατ” επανάληψη πως δεν είναι σε θέση να αξιοποιήσει τίποτα. Για αυτό και βρισκόμαστε στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα. Με απλά λόγια, το κράτος δεν είναι ικανό να αξιοποιήσει την περιουσία του. Το έχει αποδείξει διαχρονικά. Να δεχτούμε, για την οικονομία της συζήτησης, πως ξαφνικά σήμερα το κράτος απέκτησε την ικανότητα να αξιοποιήσει την περιουσία του. Ακούστηκε κανείς να περιγράφει αυτή την ικανότητα; Υπάρχει κάτι που να αποδεικνύει ότι το κράτος μπήκε στη διαδικασία να αξιοποιήσει την περιουσία του. Μόνο ευχολόγια. Α, και μια προαναγγελία δημιουργίας ειδικού φορέα – ίσως και νέου υφυπουργείου – που θα συντονίζει. Αλήθεια ποιους και για ποιο λόγο; Μήπως για να βολευτούν κάποιοι νέοι “ειδικοί” με παχυλούς μισθούς;

Ελλείψει λοιπόν γνώσης, ουσιαστικής βούλησης και το κυριότερο, χρημάτων, ουδεμία αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου μπορεί να υπάρξει. Συνεπώς, το πιθανότερο είναι να αναζητηθεί κάποιος που και γνώση θα έχει και χρήματα για να το κάνει. Και ποιο θα είναι το αντάλλαγμα του σε μια τέτοια περίπτωση; Το πιθανότερο είναι να μιλάμε για την πρώτη επιλογή. Δηλαδή το ξεπούλημα ή κομψότερα συμβάσεις παραχώρησης…