Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017
ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Δημήτρης είναι φοιτητής. Σπουδάζει πολιτικές επιστήμες στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
ΜΙΜΗΣ Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
αξιολογωντασ την υποκρισια

ΑΞΙΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Και ενώ ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται να στείλει στην, κατά τα άλλα, ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όλους εκείνους που αρνούνται την αξιολόγηση στους Ο.Τ.Α., η δημοκρατία συνεχίζει να βρίσκεται σε κρίση. Πέρα και πάνω από την ειρωνεία της πράξης, δηλαδή, της αγανάκτησης του υπουργού που αφού διόρισε ορισμένους παράνομα και με πλαστά πτυχία, τώρα ο ίδιος και η ίδια κυβέρνηση ζητά επιτακτικά να ελέγξει άπαντες, το ζήτημα της αξιολόγησης είναι ένα μέτρο από τα πολλά που έχει επιστρατεύσει η κυβέρνηση για να κουκουλώσει τις παράνομες απολύσεις (πχ. διαθεσιμότητα, κινητικότητα), δεδομένου του ότι η κυβέρνηση που εδώ και 6 μήνες σκίζει τα μνημόνια, χρωστάει στις συμβάσεις και στις συμφωνίες της με την τρόικα 15.000 απολύσεις. Και τι πιο εύκολο και γνώριμο γι’ αυτή την κυβέρνηση που δρα κατά συρροή όχι μόνο αντισυνταγματικά αλλά και βαθύτατα αντιλαϊκά, να προσφύγει στο κόλπο των επίορκων υπαλλήλων.

Θυμίζω δε, ότι παλαιότερα που είχε επιχειρηθεί η απομάκρυνση των επίορκων υπαλλήλων από το δημόσιο, ο αριθμός τους δεν ξεπέρασε τους 500. Αυτοί, λοιπόν, που τώρα απειλούνται με απόλυση είναι οι πρώην συμβασιούχοι των δήμων και των πρώην νομαρχιών που προσελήφθησαν στο παρελθόν με σκοπό να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των φορέων που εργάζονταν, δηλαδή, ο εκάστοτε δήμος προσελάμβανε προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για μόνιμα καθήκοντα, με δεδομένο ότι δεν μπορούσε να κάνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Αργότερα, οι συμβάσεις έληξαν, όμως οι υπάλληλοι συνέχιζαν να εργάζονται ανασφάλιστοι, δηλαδή, σε καθεστώς μαύρης εργασίας.

Το 2008 ο τότε υπουργός Π. Παυλόπουλος εξέδωσε νόμο με τον οποίον αναγνωριζόταν το διάστημα από τη λήξη της σύμβασης έως την πραγματική απόλυση, ως προϋπηρεσία.

Αυτό το οποίο προσάπτει στους υπαλλήλους και αποδίδει ως ένδειξη παρανομίας ο νυν υπουργός ή αλλιώς ο υπουργός της Siemens είναι η απουσία ασφαλιστικών εισφορών. Το ερώτημα όμως είναι ποιος ευθύνεται για τη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες  που επέτρεπαν τη μαύρη εργασία ή οι ανασφάλιστοι υπάλληλοι;

Στο ερώτημα αυτό η κυβέρνηση απαντά αναιδώς, επιρρίπτοντας την ευθύνη στους υπαλλήλους και πετώντας έξω περίπου τους μισούς υπαλλήλους από δήμους και περιφέρειες. Με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν οι δημοτικοί σταθμοί, οι υπηρεσίες καθαριότητας, κ.α., ενώ παράλληλα να παραβιάζονται θεμελιώδεις δημοκρατικοί κανόνες λειτουργίας των τοπικών οργάνων, καθότι η απόφαση άρνησης της αξιολόγησης είναι μια συλλογική απόφαση από τα εκάστοτε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση, λειτουργώντας ως μία τρόικα, επιβάλλει καταστροφικές πολιτικές για την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολίτες.

Γι’ αυτό και η στάση όλων, εμπλεκομένων και μη, πρέπει να είναι καθολική και απορριπτική. Όχι μόνο απέναντι σε αυτό το μέτρο, αλλά συνολικά στα μέτρα εκείνα και στις πολιτικές που πτωχεύουν τις ζωές μας και εξαθλιώνουν τις τύχες μας. Γίνεται πλέον επιτακτική η ανάγκη για μία δραστικότερη και μαχητικότερη αντίδραση όλων απέναντι στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια συνταγή της λιτότητας, απέναντι στην αδηφαγία του καπιταλισμού.