Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017
ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αντώνης είναι δημοσιογράφος. Σήμερα εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στο STAR Channel. Το 1988 έκανε τα πρώτα βήματα στην δημοσιογραφία και από τότε έχει εργαστεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, στο οικονομικό, πολιτιστικό και πολιτικό ρεπορτάζ. Σπoύδασε Μάρκετινγκ και Επικοινωνία.
ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«ανοιξε το καπακι»…και εχασαν την μπαλα

«ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΑΠΑΚΙ»…ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ

«Με μισό μάτι» κοιτάζει πλέον ο  ένας τον άλλον  στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος καθώς η πλειοψηφία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ  είναι κάτι παραπάνω από πεπεισμένοι, ότι βρίσκεται σε  εξέλιξη μια επιχείρηση οριστικού ξεκαθαρίσματος με το παρελθόν. Από πού δόθηκε το σύνθημα;…

Ποιος κρύβεται από πίσω; Που θα σταματήσει; Κανένας δεν είναι σε θέση να δώσει πειστικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.

Το σίγουρο όμως είναι, ότι «έχει ανοίξει το καπάκι» και κανείς δεν ξέρει τι θα βγαίνει κάθε μέρα από εκεί μέσα. Και αυτό δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ  αλλά το σύνολο του πολιτικού κόσμου, που πλέον αισθητά αιφνιδιασμένος προσπαθεί να αποδείξει –μάταια ίσως- το ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. Όσο για το ποια είναι η άποψη που κυριαρχεί στους πολίτες, ενδεικτικό είναι το «pc-game» που διακινείται μέσω  e-mail,  όπου ο κάθε παίκτης μπορεί να «γιαουρτώσει»  Έλληνες πολιτικούς!

Τα βλέμματα είναι στραμμένα στο κυβερνών κόμμα όπου λόγω του μεγάλου σε διάρκεια κυβερνητικού παρελθόντος είναι και αυτό το κόμμα που έχουν αρχίσει  να στοιχειώνουν οι Ερινύες

Ο καθένας πλέον «φυλάει τα ρούχα του» και γενικότερα κυριαρχεί ένα κλίμα καχυποψίας αφού θεωρείται  πολύ πιθανό  ότι όλα αυτά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας  για στελέχη του κόμματος, διαρρέονται  «από μέσα». Μάλιστα ορισμένοι προχωρούν ένα βήμα  πιο μπροστά προσθέτοντας   στα διάφορα  σενάρια που ακούγονται, ακόμη ένα, που κάνει λόγο για την ύπαρξη δυο κέντρων εντός του ΠΑΣΟΚ  που διακινούν στοιχεία και φήμες. Αιτιολογώντας αυτό το σκηνικό αναφέρουν χαρακτηριστικά  από την μία πλευρά τις περιπτώσεις των Τάσου Μαντέλη, Ακη Τσοχατζόπουλου και τελευταία του πρώην βουλευτή Λάρισας Νίκου Φλώρου.

Από  την άλλη, η περίπτωση  του Γραμματέα του κόμματος Σωκράτη Ξυνίδη, με την δημοσίευση στοιχείων που τον φέρουν να εμπλέκεται στην υπόθεση Βατοπαιδίου, να  ερμηνεύεται ως μήνυμα-απάντηση της «άλλης πλευράς». Το περιστατικό με τον κ. Ξυνίδη αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις όχι μόνο λόγω της θέσης που έχει στο κόμμα αλλά διότι ο ίδιος προχώρησε σε ηχηρές καταγγελίες για εκβιασμό από  δυσαρεστημένους ενόψει του σχεδίου Καλλικράτη.

Την ίδια στιγμή, «ψύχραιμοι παρατηρητές» με  μεγάλη κοινοβουλευτική εμπειρία, απορρίπτουν το παραπάνω σενάριο,  και σχολιάζοντας όλη αυτή τη κατάσταση που διαδραματίζεται στην κεντρική πολιτική  της χώρας, κάνουν λόγο απλώς για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών  που άργησε να γίνει και  αποσκοπεί στην  οριστική ρήξη και  το ξεκαθάρισμα με τις «αμαρτίες του παρελθόντος». Ταυτόχρονα όμως εξέφραζαν την βεβαιότητα ότι οι αποκαλύψεις δεν θα σταματήσουν εδώ και ότι  το επόμενο διάστημα θα έχουμε νέο γύρο αποκαλύψεων και για άλλα πρόσωπα που αριθμητικά ενδεχομένως να ξεπερνούν τα δάχτυλα του ενός χεριού.

«Έχει χαθεί το μέτρο σε μια στιγμή που ο κόσμος διψάει για αίμα» έλεγε χαρακτηριστικά  προσβεβλημένο  κομματικό στέλεχος , εκφράζοντας  παράλληλα την ανησυχία πως «υπάρχει πλέον  ο κίνδυνος μαζί με τα ξερά να καούν και τα χλωρά».

Πάντως από αυτή την ιστορία, οι περισσότεροι θεωρούν εντελώς ατυχή την προσπάθεια εκείνων που επιχείρησαν να «βάλουν στο κάδρο» της υπόθεσης  Βατοπεδίου τον Σωκράτη Ξυνίδη. Μάλιστα, έμπειρος  βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε πως «όσοι το επινόησαν, του έκαναν ένα   μεγάλο δώρο καθώς από αυτή την ιστορία θα βγει πολύ πιο δυνατός».

Ξεχείλισε το ποτήρι της οργής

Από το Μέγαρο Μαξίμου  δεν διαφαίνεται η πρόθεση να μπει με κάποιο τρόπο ένα τέλος σε αυτό το σήριαλ αποκαλύψεων. Απλώς υπενθυμίζουν αυτό που έλεγε μονότονα ο Πρωθυπουργός «όλα για όλους στο φως, ακόμη και αν χρειαστεί να ματώσουμε». Στο παρασκήνιο τώρα, οργιάζουν  οι φήμες για πρόσωπα που το επόμενο διάστημα ενδέχεται «να κρεμαστούν στα μανταλάκια».

Στην τελευταία μεγάλη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου με την συμμετοχή κορυφαίων στελεχών, ο Πρωθυπουργός λίγο πριν αναχωρήσει για την Λιβύη υπογράμμισε επ΄αυτού «Έχουμε χρέος να αποκαταστήσουμε το αίσθημα Δικαίου, που είναι από τα δύσκολα θέματα που αφορούν το πολιτικό σύστημα και συνδέεται και με τις Εξεταστικές Επιτροπές. Δύσκολο,  γιατί βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επιχείρησης ανθρωποφαγίας, και εύκολου κουτσομπολιού» πρόσθεσε όμως  με νόημα πως «Απαιτείται σοβαρή αντιμετώπιση των θεμάτων που ταλάνισαν τον Ελληνικό λαό, την Ελληνική κοινωνία και τη δημόσια ζωή. Με τις αποφάσεις μας οφείλουμε να λειτουργήσουμε και παραδειγματικά, για να μπορέσουμε να γυρίσουμε σελίδα και να αισθανθεί ο κόσμος ότι η επόμενη μέρα, είναι μια μέρα ευνομίας, τάξης στη λειτουργία των θεσμών, που μας επιτρέπει να ζητήσουμε και από τον πολίτη να είναι συνυπεύθυνος, να συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια της αλλαγής».

Οι παραινέσεις του Πρωθυπουργού όμως δεν αρκούν όπως φάνηκε για την αποκατάσταση της ραγισμένης εικόνας του πολιτικού συστήματος, που μετά και το φιάσκο της εξεταστικής για την υπόθεση του Βατοπαιδίου, μοιάζει να έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα. Τα πέντε διαφορετικά πορίσματα  ως κατάληξη της επιτροπής δεν εξέπληξαν κανέναν. Το ότι ο περίφημος φάκελος με ονόματα και διευθύνσεις όλων όσοι πήραν το κατιτίς τους από τη Ζήμενς είχε τα περισσότερα ονόματα σβησμένα με μπλάνκο προκάλεσε τουλάχιστον θυμηδία, όταν τις προηγούμενες μέρες υπήρχαν διαρροές πως «από το καπέλο θα βγουν καλοζωισμένοι λαγοί». Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι και από αυτή την εξεταστική επιτροπή δεν πρόκειται να προκύψει κάτι ουσιαστικό. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

Αν όλα αυτά δεν είναι σημάδια κοροϊδίας των πολιτών κατάμουτρα, τότε τι άλλο μπορεί να αποτελεί κοροϊδία;  Η κοινή γνώμη, χωρίς άδικο, εμφανίζεται οργισμένη κάτι που επιβεβαιώνεται περίτρανα και από δημοσκοπήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων είναι σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου. Η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς ταγούς, η δυσπιστία σε όλες τις προαναγγελίες και τις κυβερνητικές δεσμεύσεις είναι επίσης δύο στοιχεία που βρίσκονται  μεταξύ άλλων στο τραπέζι των συχνών συσκέψεων του κυβερνητικού επιτελείου που προσπαθούν να βρουν τρόπους για την αναστροφή του αρνητικού κλίματος. Σε αυτό το συμπέρασμα  όμως  που καταλήγουν οι περισσότεροι είναι πως η τέχνη της επικοινωνίας  ότι ήταν να προσφέρει το έχει κάνει και στην κατάσταση που έχουμε περιέλθει θα πρέπει να θυμηθούμε και πάλι ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού.

Κυβερνητικά αγκάθια στον δρόμο για τον ανασχηματισμό

Την ώρα που το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ παίρνει οριστικό διαζύγιο με το παρόν του κινήματος, τα μέλη της   Κυβέρνησης  μοιάζουν να ταλανίζονται  από συμπτώματα νευρικής κρίσης.

Οι σχέσεις πολλών υπουργών μεταξύ τους , οι οποίοι έχουν να διαχειριστούν καυτά ζητήματα είναι επιεικώς ανύπαρκτες ενώ σε αρκετές περιπτώσεις παίρνουν και διαστάσεις σύγκρουσης, έστω και υπόγειας. Ενδεικτικά είναι τα όσα συνέβησαν στο περίφημο άτυπο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης εβδομάδας όπου είχαμε «αλυσιδωτές υπουργικές εκρήξεις» ενώπιον του Πρωθυπουργού. Δηλαδή  ορισμένα μέλη της Κυβέρνησης αποφάσισαν να αφήσουν  στην άκρη τις  αναγκαστικές ευγένειες και να …τσακωθούν στα ίσα. Είναι κοινό μυστικό ότι στους κόλπους της κυβέρνησης ορισμένα μέλη της όχι μόνο δεν θέλουν να ανταλλάσσουν ματιές  αλλά επιδίδονται και σε ανταρτοπόλεμο.
Όσοι παρακολουθούν αυτή τη κατάσταση από απόσταση ασφαλείας,  υποστηρίζουν ότι αυτή τη στιγμή  δεν γίνεται «να αγαπηθούν ξαφνικά, αυτοί που προηγουμένως έχουν βγάλει τα μάτια τους.

Αυτό που μπορεί  να γίνει» προσθέτουν  «είναι με τον σωστό συντονισμό, να ενωθούν για την υλοποίηση του κοινού σκοπού που είναι η έξοδος από τη κρίση». Εκεί εντοπίζεται για τους πιο πολλούς και το πρώτο μεγάλο πρόβλημα στην λειτουργία του κυβερνητικού σχήματος.  Επειδή οι απαιτήσεις είναι μεγάλες και συνεχώς ανοίγουν νέα μέτωπα χρειάζεται, λένε, ένα ευέλικτο σχήμα που να  μπορεί να συντονίζει έγκαιρα και άμεσα την καθημερινότητα  του κυβερνητικού έργου. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να απελευθερωθεί το δίδυμο «Πάγκαλου-Παμπούκη και να ασχοληθούν με τα πραγματικά καυτά ζητήματα και ενδεχομένως να παραχθούν απτά αποτελέσματα.

Ένα άλλο πρόβλημα εντοπίζεται στον τομέα αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών και κρίσεων. Στον διαρκή πόλεμο που έχουν κηρύξει στη χώρα οι κερδοσκόποι με την έντεχνη διασπορά φημών και σεναρίων, η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να μην έχει αποκτήσει  ως  τώρα τα άμεσα αντανακλαστικά, ώστε να διαψεύδει εγκαίρως  τα «κακόπιστα» σενάρια που σπέρνουν τον πανικό στις αγορές  εντός και εκτός συνόρων. Πολύ  περισσότερο  όμως παρουσιάζει  εμφανέστατη αδυναμία στο να προβλέπει τέτοιου είδους επιθέσεις και βεβαίως να εντοπίζει την πηγή προέλευσης τους.

Προς το παρόν κάποιοι θωρούν ότι η λύση μπορεί να προέλθει με έναν ανασχηματισμό του κυβερνητικού σχήματος. Είναι μια πρωτοβουλία που θεσμικά ανήκει προσωπικά στον Πρωθυπουργό, ο οποίος όμως  στην παρούσα φάση, δεν  θέλει να δείξει σε καμία περίπτωση, ότι οδηγήθηκε σε αυτή την απόφαση κάτω από πίεση. Πολύ περισσότερο δε, όπως λένε συνομιλητές του, όταν του «υποδεικνύουν» και τα πρόσωπα που πρέπει να αντικατασταθούν.  Όλα δείχνουν όμως  ότι δεν πρόκειται να αργήσει και αυτό το συνδυάζουν με τις διαδικασίες για τις δημοτικές εκλογές. Η κατάθεση υποψηφιοτήτων λήγει στις 15 Ιουνίου και με ταχύτατες  διαδικασίες αναμένεται να ολοκληρωθεί η λίστα των υποψηφίων. Παράλληλα θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με τη συμμετοχή μελών της κυβέρνησης, γεγονός που δίνει μια καλή ευκαιρία για φρεσκάρισμα στο κυβερνητικό οικοδόμημα με πιθανή «έναρξη των εργασιών» τον Ιούλιο και γιατί όχι… τις αρχές Αυγούστου.