Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017
αναλωσιμοι

ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ

της ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΠΕΛΛΑ

Ένα μπουκάλι σφραγισμένο ο κόσμος μας και εμείς, σφήκες  κλεισμένες μέσα, που μη έχοντας τι άλλο να κάνουμε αλληλοτρωγόμαστε. Πόλεμοι, αναταραχές συγκρούσεις. Το ανθρώπινο γένος σε όλη του την ιστορία σπαράσσεται χαράζοντας σύνορα και διαχωριστικές γραμμές.

Πυρηνικές τραγωδίες όμως, όπως η εξελισσόμενη πυρηνική καταστροφής της Φουκοσίμα στην Ιαπωνία, δεν γνωρίζουν  σύνορα. Όσο και αν περιφρουρούμαστε γύρω από νοητές γραμμές, τελικά είμαστε το ίδιο ευάλωτοι σε πράξεις και ενέργειες που προχωρούν άλλα έθνη στα εδάφη τους.

O κόσμος μας είναι απελπιστικά μικρός . Το θυμηθήκαμε με τραγικό τρόπο για ακόμη μια φορά τώρα, που ο εφιάλτης της ραδιενέργειας μας χτύπησε την πόρτα.  

Η μακρινή Ιαπωνία, η χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, είναι  απελπιστικά κοντά για όλους μας. Ένας Ωκεανός τη χωρίζει με τη Αμερική. Ο ίδιος που μπορεί να τη μολύνει.

Σοκαρισμένη η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί την Ιαπωνία, το υπόδειγμα τεχνολογικά αναπτυγμένης χώρας και καλά οργανωμένης κοινωνίας, να ρίχνει από χθες το πρωί 11.500 τόνους ραδιενεργού νερού στη θάλασσα. Η εταιρεία διαβεβαιώνει ότι είναι ελαφρώς εμπλουτισμένο με ραδιενεργά στοιχεία, την ίδια ώρα που μετρήσεις δείχνουν τα επίπεδα ραδιενέργειας σε αυτό 100 φορές πάνω από το κανονικό.

Παράλληλα μαθαίνουμε με δέος ότι έχουν ανιχνευθεί επίπεδα ραδιενεργού ιωδίου 7,5 εκατ. φορές υψηλότερα από το νόμιμο όριο στο θαλασσινό νερό κοντά στην τσιμεντένια τάφρο που έχει υποστεί ρωγμή στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα. Και αναρωτιόμαστε, αν η Ιαπωνία που στη συνείδηση όλων είναι καταγεγραμμένη ως μια χώρα  προγραμματισμένη να αντιμετωπίζει όλα τα ενδεχόμενα αποδεικνύεται  ανίκανη να διαχειριστεί την κατάσταση, τι μπορούμε να περιμένουμε από χώρες  τεχνολογικά και οργανωτικά χαμηλής ανάπτυξης. Αν η Ιαπωνία γνωρίζει το χάος πως θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ένα ενδεχόμενο πυρηνικό ατύχημα για παράδειγμά η διπλανή μας Βουλγαρία;

Η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με τα αποτελέσματα της πυρηνικής ενέργειας που είναι πλέον μια ωμή και σκληρή πραγματικότητα, η οποία μολύνει χιλιάδες ανθρώπους τρόφιμα και περιβάλλον. Ο κίνδυνος είναι ορατός  οι επιπτώσεις της πυρηνικής καταστροφής στην Ιαπωνία να φτάσει στο δικό μας πιάτο δια μέσου της διατροφικής αλυσίδας.

Ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος απέναντι στις δικές του δημιουργίες και οι δυτικές κοινωνίες και οικονομίες εισπράττουν τα αποτελέσματα μιας φρενήρους ανάπτυξης που περιφρονούσε την φύση στο βωμό του κέρδους. Ακόμη και τώρα, που η Ιαπωνία είναι μπροστά σε μια ανεξέλεγχτη κατάσταση οι ηγέτες των χωρών ολιγωρούν να πάρουν ριζικές αποφάσεις.

Οι Ευρωπαίοι  δηλώνουν τη βούλησή τους να υποβάλουν τους πυρηνικούς αντιδραστήρες σε τεστ αντοχής για να προφυλαχθούν από κρίσεις ανάλογες εκείνης της Φουκουσίμα και κάποιες χώρες εξετάζουν το ενδεχόμενο να κλείσουν όποιον από τους 143 αντιδραστήρες στην Ευρώπη δεν περάσει τα τεστ.

Το ερώτημα είναι πόσο εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε σε αυτά τα τέστ.

Η Ιαπωνία είναι από μόνη της απάντηση. Η χώρα που ήταν προετοιμασμένη -στο ανθρωπίνως δυνατό- να αντιμετωπίσει φυσικές καταστροφές είναι πλέον τελείως ανυπεράσπιστη στην καταστροφή που προκάλεσε ο ίδιος ο άνθρωπος με την πυρηνική τεχνολογία. Μια τεχνολογία που δεν συγχωρεί κανένα λάθος και στην οποία ο άνθρωπος είναι αναλώσιμος.