Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Ο Μιχάλης Ευθυμίου είναι Αρχιτέκτονας. Από το 2001 ζει και εργάζεται στις Η.Π.Α.
αναζητωντασ προεδρικη πλειοψηφια και «μακροημερευση»

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΚΑΙ «ΜΑΚΡΟΗΜΕΡΕΥΣΗ»

Ψάχνει την «μεγάλη κίνηση», ο πρωθυπουργός που θα του επιτρέψει παραμονή στην εξουσία της Ν.Δ κ αλλά και συνολικά της συγκυβέρνησης, και μετά τον ερχόμενο χειμώνα όταν θα ανοίξει το «παιχνίδι» για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας , όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν οριοθετήσει ως αφετηρία πολιτικών εξελίξεων και εκλογών καθώς υπάρχει μια πρώτη εκτίμηση ότι δεν θα βρεθούν οι 180 ψήφοι για ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

Το πιθανότερο , πλην απροόπτου,  είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ οποιοδήποτε πρόσωπο και αν προτείνει ο κ. Σαμαράς να πει όχι ακόμα και αν δεν έχει το παραμικρό θέμα με το προτεινόμενο πρόσωπο , δεσμεύομενος μάλιστα –αν το προταθέν πρόσωπο είναι και στις προτιμήσεις του – να το ψηφίσει αμέσως μετά τις εκλογές . Κάτι ανάλογο περίπου με αυτό που έπραξε το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά την εκλογική του νίκη στις εκλογές του 2009 . Ο ίδιος μάλιστα ο κ. Τσίπρας μετά την συνάντηση του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας  την επομένη των Ευρωεκλογών περιέγραψε ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα πολιτικών εξελίξεων με αφετηρία την ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ωστόσο αν και με συρρικνωμένη την εκλογική της δύναμη , όπως καταγράφηκε στις πρόσφατες ευρωεκλογές , η Ν.Δ και ο Πρωθυπουργός και κατ΄επέκταση και ο Ε. Βενιζέλος, αναζητούν τρόπους και αξιόπιστο πολιτικό σχέδιο  για να παρατείνουν τον βίο της παρούσας Κυβέρνησης και [πέραν του επόμενου χειμώνα και με στόχο την ολοκλήρωση σχεδόν της τετραετίας.

Μπροστά της η Κυβέρνηση έχει μία σειρά από δύσκολα Νομοσχέδια. Ελπίζει στα κοινοβουλευτικά «μαξιλαράκια» για να τα περάσει . Ήδη προστίθενται και τυπικά στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία οι κ.κ Λοβέρδος και Αηδώνης , ενώ υπάρχουν και άλλες μικρές δεξαμενές πρωτίστως στο χώρο των ανεξαρτητοποιημένων βουλευτών .

Όμως εκεί που φαίνεται να κοιτά και να προσδοκά ο σχεδιασμός του Πρωθυπουργού είναι οι διεργασίες που έχουν ξεκινήσει , αμέσως μετά τις εκλογές , στο κόμμα της ΔΗΜΑΡ και σε αυτό των Ανεξάρτητων Ελλήνων . Στο Μαξίμου επιχειρούν ήδη να περάσουν στους βουλευτές της Ν.Δ , αλλά και του ΠΑΣΟΚ , ότι έρχονται εξελίξεις με τις οποίες θα διευρυνθούν οι δεξαμενές των βουλευτών που θα μπορούν να βάλουν πλάτη στα δύσκολα της Κυβέρνησης ακόμα και στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Αν αυτό είναι μια απλή ένεση τόνωσης ηθικού ώστε να αντέξει όσο περισσότερο μπορεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία , μετά την εκλογική ψυχρολουσία και τα δύσκολα που έρχονται ή έχει στο τέλος κάποια βάση , μένει να αποδειχθεί από τις εξελίξεις .

Αυτό που διαρρέεται έντονα τα τελευταία 24ωρα και μετά την κίνηση του κ. Τσίπρα να οριοθετήσει χρονικά με βάση τις υπάρχουσες κοινοβουλευτικές διαδικασίες (αφού πρόωρες εκλογές μπορούν να γίνουν μόνο από πρωτοβουλία της Κυβέρνησης ή με διάλυση της Βουλής λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου) τις όποιες εξελίξεις , είναι «ότι πάμε τώρα για την έκπληξη αφού μπορούμε να βρούμε ακόμα και πάνω από 180 ψήφους για νέο Πρόεδρο»

Οι πρώτοι υπολογισμοί στο Μαξίμου είναι ότι ΣΥΡΙΖΑ , Κ.Κ.Ε , αλλά και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ , θα είναι οι 3 Κοινοβουλευτικές Ομάδες που θα αποφύγουν να ψηφίσουν οποιοδήποτε πρόσωπο εκείνη την περίοδο επιμένοντας σε εκλογές και αμέσως μετά σε ανάδειξη Προέδρου.

Εκτιμούν ότι σε αυτή την περίπτωση έχουν να «διαχειριστούν»  κάπου 192-198 βουλευτές (Ν.Δ , ΠΑΣΟΚ , ΔΗΜΑΡ , ΑΝΕΛ , Ανεξαρτητοποιημένους) και πιθανά μέσα από αυτή την μεγάλη δεξαμενή να προκύψουν οι 180 .

Η ΔΗΜΑΡ , εκτιμούν μετά την ήττα τους και το γεγονός ότι δεν διαθέτει εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο  θα στριμωχθεί άγρια και θα έχει φυγόκεντρες τάσεις που θα ενισχυθούν και από το άγχος των βουλευτών ότι μπροστά στην πιθανότητα μη επανεκλογή τους να «συναινέσουν» σε ένα πρόσωπο «ευρύτατης αποδοχής» για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να κερδίσουν πολύτιμο κοινοβουλευτικό χρόνο για να βελτιώσουν τις θέσεις τους.

Ανάλογες είναι οι προσεγγίσεις και για τους ΑΝΕΛ , καθώς εκτιμούν ότι ο Πάνος Καμένος έχει στριμωχθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα και θα στριμωχθεί ακόμα περισσότερο στη συνέχεια λόγω της εσωστρέφειας που υπάρχει και θα του είναι πολύ δύσκολο και στον ίδιο και σε αρκετούς «δεξιόστροφους» βουλευτές του να πουν «όχι» σε ένα πρόσωπο αποδοχής ή σε ένα πρόσωπο κύρους από τον χώρο της Κεντροδεξιάς.

Η μία εκδοχή λοιπόν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση , γιατί η άλλη εκδοχή αναφέρει (κυρίως από την αντιπολίτευση) ότι δεν μπορεί να αντέξει επί μακρόν η Κυβέρνηση λόγω μέτρων , οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης , φυγόκεντρων τάσεων και εκλογικής συρρίκνωσης . Επισημαίνεται μάλιστα ότι για την ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που εισπράττει από την ΔΗΜΑΡ και κυρίως είναι αυτός που  ενσωματώνει βουλευτές και στελέχη της , όπως έχει ήδη γίνει με τους κ.κ. Γ. Μιχελογιαννάκη , Ο. Βουδούρη , Π. Μουτσινά , ενώ και τώρα καταγράφεται ένα ρεύμα που κατ΄αρχήν συγκροτείται από 4 βουλευτές τους κ. κ Γ. Πανούση , Δ. Αναγνωστάκη, Γ. Κυρίτση και Α. Ξηνοτύρη που «κοιτούν» προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι κινήσεις αρχίζουν να εκδηλώνονται αργά αλλά σταθερά από όλες τις πλευρές ….και έπεται συνέχεια .

Παλιός κοινοβουλευτικός που έζησε μέσα και έξω από τα έδρανα της Βουλής σε καίρια πόστα όλες τις μεγάλες στιγμές της μεταπολίτευσης , μου θύμιζε ξανά την ιστορία της εκλογής του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1980 στην Προεδρία της Δημοκρατίας . Έκανε λοιπόν πρώτα μια μικρή διεύρυνση προς το Κέντρο ενσωματώνοντας στη Ν.Δ το Κόμμα των Φιλελευθέρων υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (που ανέλαβε το Υπουργείο Συντονισμού) . Το κόμμα αυτό ιδρύθηκε το 1977 και έλαβε στις τότε εκλογές το 1,9% και δύο έδρες (την μία ο κ. Μητσοτάκης και την άλλη ο κ. Παύλος Βαρδινογιάννης).

Το 1980  όταν άρχισαν οι ψηφοφορίες για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο αείμνηστος Κ. Καραμανλής στην 1η ψηφοφορία έλαβε 179 ψήφους (είχε 175 η Ν.Δ) στη 2η  έλαβε 181 και στην 3η 183 .  Τότε τον ψήφισε ένα κομμάτι των βουλευτών της Ένωσης Κέντρου η οποία στις εκλογές του 1981 εξαφανίστηκε από τον πολιτικό χάρτη , το Κ.Κ.Ε ψήφισε λευκό (και ουδέποτε έπιασε το περιβόητο 17% που εκείνη την εποχή ήταν προϋπόθεση για να περάσει ένα κόμμα στη περιβόητη 2η κατανομή) , η Εθνική Παράταξη ψήφισε υπέρ (συρρικνώθηκε εκλογικά και έπαψε να υπάρχει) και το ΠΑΣΟΚ απείχε και στις 3 ψηφοφορίες …

Όπως χαρακτηριστικά μου έλεγε μετά από την αφήγηση αυτών των γεγονότων ο παλαιός κοινοβουβουλευτικός άνδρας… «η συνέχεια των πολιτικών εξελίξεων είναι γνωστή …πόσα χρόνια έκανε να ξαναδεί εξουσία η Δεξιά εκτός από το σύντομο πέρασμα της Κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη …και πόσο ανθεκτικό αποδείχτηκε το «ακτιβίστικο» τότε ΠΑΣΟΚ…»